Gonzo’s rijden altijd uit – zondag 23 januari 2011

Je hebt zo van die weekends waar een mens al eens wat meer last heeft om buiten te komen. Zeker wanneer het kil , grauw, grijs en nat is. Je dan oppeppen om de bike van stal te halen is ook geen sinecure. Ik heb zo’n zwak vermoeden dat week 3 van het jaartal 2011 zo’n periode was. De e-mails spreken voor zich:

“DD neemt het komend weekend van mij over. Voorzitter is op vakantie. BM precies al lang...”
VVHL

“Ik moet wegens een ZWAAR werkongeval ook forfait geven. Ik heb vandaag een poging gedaan om te fietsen en da's wat tegenvallen. Foto's volgen.”
De Koeke

“Oei, ik moet passen. Sorry en geniet ervan...”
Herman

“Ik moet dit weekend ook forfait geven wegens allerlei andere bezigheden. Ik zal onder andere enkele uren in Viersel doorbrengen. Hopelijk kom ik daar geen bekenden tegen. loedi: neem jij de zaken in handen voor dit we?”
dd

“Ga met mijn madam een WE op retraite. Hopelijk heeft de VVHL een ander oord geboekt, anders wordt het druk in de vijver.”
Groeten
H, Sent from my Blackberry wireless handheld

"Veel plezier gasten.
Ik zal aan jullie denken!!"
Hans

Iemand die goed op de hoogte is van het Gonzo ledenaantal weet dat er nog twee overblijven. Inderdaad Gorpie en ik. Niets of niemand zou ons tegenhouden, zelfs niet de koude. En geloof ons, ’t was koud, vraag dat maar aan de handjes van onze Luc. Had gewoon zijn rennershandschoentjes aan, rood van kleur, blauw aan het uiteinde. Heb dan maar voor barmhartige samaritaan gespeeld en hem dikke wollen handschoenen gegeven.

We hebben koers gezet richting Gempemolen. Geen helling was ons teveel. Meesberg, bed van Napoleon, you name it, werden met een vanzelfsprekend gemak genomen. Die nagelnieuwe bike maakt weldegelijk een verschil als ik zag hoe Gorpie naar boven vloog. Aan de molen even tijd nemen voor een plaatje. Geen kat te bespeuren, geen apparaat met zelfontspanner dus enkel Gorpie op een idyllische achtergrond.

Van de Gempemolen richting Lubbeek maar niet zonder even fout te rijden. Hierdoor mochten we een extra helling nemen en dit voor we onze “Lubbeekse klootzak” mochten nemen. Maar zo als ik al aangaf, vandaag kon het ons niet deren. Snel waren we terug in het Leuvense. Nog even bij Herman langsgaan aangezien diens stulp op onze route lag. Maar helaas, Herman niet thuis. Enkel zoonlief was zo vriendelijk om een klikje te geven.

Wij dan verder, tot dat dramatisch moment.

Gorpie overhoop gereden door een jongedame die beweerde dit enkel te doen op instructie. Waar gaan we naartoe zeg. Tot overmaat van ramp, kwam ook ik wat later in aanraking met het asfalt. Had afscheid genomen van onze Gorpie aan het station waar ik aldaar tickets ging halen voor daags nadien. Op het stationsplein gleed m’n voorwiel plots weg op zo’n afwateringsgril. Maar goed, een lieve dame sprak me aan met “Heb je je pijn gedaan, jongeman?” Toen ik bevestigend knikte, een lachje kreeg omdat ze me aansprak met jongeman, zei ze “ocharme” en stapte verder.

’t Was toch fijn geweest ;-)

Rudi