... kreeg onze meest bebaarde Gonzo een nieuwe fiets!!
Na wat twijfelen spraken we af om te eindigen met een kus van de jarige Kris, maar eerst zouden we naar de hoge waterstanden van Demer en Dijle gaan kijken. Ondanks het mooie weer werden we in het park weer lastiggevallen door een dronken parkwachter! Gelukkig nam onze voorzitter zijn rechten in de hand en wees de parkwachter terecht!
Die arme man begreep Hill's ferme taal niet en bleef maar onzin uitstamelen. Toen hij onze VVHL de weg versperde en alles verkeerd dreigde af te lopen omsingelden we de parkwachter en met zes tegen één schopten we hem verrot. Dat deed deugd.
Opgelucht fietsten we vrolijk verder, langs Wijgmaal, naar de Demerbrug in Werchter. Met wind in de rug bereikten we over de Demerdijk snel Aarschot, waar we langs allerlei omleidingen de ouderlijke woning van Tiel bereikten. Gelukkig had Hans zijn moeder verwittigd, zo kon ze zich nog snel aankleden voor de jongens aankwamen. Die jongens werden weer warm (letterlijk en figuurlijk) ontvangen.
De mooie fles Indische rum dook weer op. Ooit krijgen we die nog eens leeg. Vandaag liet ik die kelk aan mij voorbijgaan, er stonden nog teveel kilometers op het programma.
Eerst nog ne schone foto van schone mensen:
Daarna crossten we door het centrum van Aarschot naar de hoogte achter de Orleanustoren, daarna via Gelrode, langs de Moedermolen stijl omhoog richting Wezemaal, maar eerst nog eens goed door het slijk om Gorpies nieuwe fiets definitief te ontmaagden.
Met veel gezucht duwden we ons daarna omhoog tot het Bed van Napoleon. Daarna was het bergaf naar de kus van Kris. Ze was dan misschien niet dankbaar dat ze 42 mocht worden, ze was ons toch dankbaar voor zes dikke, beslijkte kussen.
Trots poseerde ze tussen de Gonzo's: weer een prachtige foto!
Kris was zo blij dat ze ons een tafel vol drank en versnaperingen aanbood. Iets wat we ons goed lieten smaken:
Herman
Geen opmerkingen:
Een reactie posten