Gids Herman leidde ons vakkundig langsheen De Bond, Rijschoolstraat, Grote en Oude Markt om de volgende afprijzing van de solden te bewonderen, de gepakte soldeniers net ontwijkend. Hierbij vulde stadsgeschreeuw van Rudi onze oren.
Dan via het Oud Begijnhof naar het Sportkot, Celestijnenlaan over om alzo het veld en bos in te trekken. Modder werd ons deel, onze wasmachines zouden afzien… Toen er nog regenbuitjes en hier en daar een verdwaalde ijsplek bijkwamen, was het spel helemaal compleet.
Een mooie tocht langsheen de Ijse, nu een omgewaaide boom ontwijkend. Huldenberg werd niet gehaald. Gelukkig, zo bleek nadien. Langs de Loonbeekse camping Berg en Dal reden we de berg op en ook weer af. Afzien als de be(e)sten.
Dan dé keuze – welke van de twee modderwegen te nemen? Dankbaarheid voor onze gele gids (Hermans jasje benaderde deze kleur nog steeds) om ons naar het rechte pad te (bege)leiden.
Even een rustpauze om een onrustwekkend telefoontje van het thuisfront te beantwoorden, ‘ja ja we zijn op komst maar o zo ver’, om daarna in zeven haasten via Leefdaal, Bertem, Sportkot en tenslotte naar dienst spoedgevallen (we waren sneller dan de spoedgevallige) in een hels tempo naar huis terug te fietsen.
Fietsen afspuiten bij Rudi en in de regen wat cola drinken. Dat is het echte Gonzoleven.
Het was een loodzware tocht in hondenweer alleen … de honden zaten lekker droog binnen.
Gonzogroet,
Tiel
Geen opmerkingen:
Een reactie posten