De dag na de leuke barbeque ten huize Fabienne & Hill, de dag voor het leuke open podium van Gorpie. Op het appèl waren Herman, Gorpie, VVHL en ikzelf. De harde kern. In laatste instantie melden Koeke en Tiel zich af. Jammer, want het warme weer en de tocht die Herman in petto had zouden allen wel gesmaakt hebben.
Maar goed, wij vertrekken en ik nog even “Dag schat” roepen naar mijn voorbijrijdend vrouwke, maar kijkende naar Fabienne. Tja, en dat geeft dadelijk commentaar van ene Hill naar de anderen toe. Och, ’k was blij dat Fabienne dat nog eens horen mocht van een ander.
Wij op weg naar het bed van Napoleon. Altijd leuk dat klimmetje richting het Chartreuzenbos. Eens boven gekomen volgt er even verder een uitdagende afdaling. Hier wordt ons materiaal altijd een beetje op de proef gesteld. Eens beneden zitten we in Holsbeek.
Hier de keuze maken of we braaf langsheen het natuurreservaat gaan of er gewoon doorheen. Uiteraard kennen jullie de keuze die Gonzo’s maken. Weldra kregen we wel een hindernis voor onze wielen geschoven. De gasbuizen van onze Russische vrienden. Het ideale moment voor onze Herman om goedendag te roepen naar Putin. Volgens z’n berekeningen neemt dit ongeveer 2 minuten tijd in beslag. Na dit vriendelijk gebaar verder langs Nieuwrode naar het kruispunt van het Kloesebos. Daar vliegen we even stijl omhoog om langs de toren van Aarschot het centrum binnen te rijden. Voor we het pad langs de Demer nemen, even halt houden voor een roze Vespa. Volgens velen het ideale voertuig voor Hans. Het bloemenmeisje was zo vriendelijk een foto te nemen.
[nvdr: Helaas geen foto's ontvangen]
’t Moest wel snel gaan want ze had nog veel werk te verzetten en wie waren wij om haar daar van te weerhouden. Langs de Demer richting Langdorp. Op bezoek bij Philip en Jitta, hoewel ik van die laatste naam verre van zeker ben. Ze hadden daar niet alleen mooie namen, maar ook een heel leuk zwembad. Het ideale plekje om een foto te nemen.
[nvdr: Helaas geen foto's ontvangen]
Zo kunnen jullie getuige zijn hoe goed Herman zich daar thuis voelt en hij geniet er blijkbaar nu en dan niet alleen van het zwembad (dat by the way kan beroepen op een ingenieus in elkaar gestoken verwarming). Na het nuttigen van een heerlijk glas fris spuitjeswater en een lekkere versnapering, door de bosstreek terug naar Aarschot. Die beklimming was het ideale smoesje om halt te houden bij De Knoet. Twee pintjes en twee agrummekes, het aanhoren van een gigantische meisjes-boer en dan de vraag “wie maakt het verslag”?
En dan wij weer weg. Herman reed nog even mee tot aan de spoorweg brug om daar afscheid te nemen. Hij in zeven haasten terug richting Langdorp, wij richting Rotselaar-Heikant. Daar bijna aangekomen een alternatieve Gonzo, op pad met z’n twee kinderen. Hem even feliciteren met z’n uitrusting en dan via Rotselaar naar Danone. Wat verder legde Hill even uit aan Gorpie wat er met die arme Italianen gebeurd was. Maar goed, dat gebeurde meer dan dertig jaar geleden. Aangekomen in Putkapel namen we afscheid van Gorpie, ik met Hill nog eventjes verder. Het was 19 u voorbij, weer een dikke 50 km in de kuiten, moe maar voldaan. Tot morgen gasten, op het feest van onze Gorpie.
Rudi
2 opmerkingen:
Ze noemt Pittie, en dat komt van Kristien.
Foei Herman, ook al mag jij haar Pittie NOEMEN, ze HEET wel degelijk Kristien (of Pittie, voor de vrienden).
Een reactie posten