De Bloesemtocht editie 2010 – zondag 16 mei 2010
Het wedervaren van wegkapitein Herman
Ambiorix was een goed en streng leider, maar soms was hij wat te brutaal tegen zijn manschappen. Ook al waren dat Eburonen, dat roepen van hun leider gaf veel spanningen onder zijn troepen. Die spanningen verzwakten zijn leger en maakten aldus voor Caesar de weg vrij...
De geschiedenis is bekend en wordt mooi uitgelegd in het prachtige Gallo-Romeins-museum van Tongeren. Die uitleg hebben wij niet nodig, wij kennen dat al! Liever gaven we ons over aan het lekkerste 'ies' van heel Tongeren. En nog liever sprongen we weer op de fiets om op tijd te zijn voor het aperitief!!
105 kilometer met de MTB, volgens mijn schema is het maar 86,5 + 6 voor de afwijking naar Tongeren. Of wel is Hans zijn teller niet goed gekalibreerd, ofwel hebben we meer roerloos rondgezwalpt dan ik me herinner.
Voor de geïnteresseerden, voor de archieven,voor de copycats en voor de schilderachtige dorpsnamen geef ik nog de route:
168, Brustem-kerk, 167, 166 langs Boekhout over165, langs Rukkelingen, waar we voorbijsjeesden zonder stil te staan bij de schoonheid van het dorpje, 160 (km 15,8), 164 Gelinden, 163 Klein Gelmen, langs Mettekoven, 161, over Gotem, 162, 153, via het wondermooie Kuttekoven, het schattige kerkdorpje lag tussen de boomgaarden te blinken in de zon, een ideale pick-nick plaats (30 km en 12.30 u) maar ... dan moesten we eerst bergaf een vallei door en dan omhoog tot de kerk, dat is niks voor Gonzo's die liever op de grote markt van Borgloon (152) eten, ook niet mis natuurlijk, via Kerniel weer op weg naar 136, over Jesseren, 139 naar Piringen waar we op 128 voor Mulken een omweg langs Tongeren maakten, "lekker ies", weer naar 128, 129 en 107, via Riksingen, 110 en 109 naar Sint-Huibrechts-Hern, 109, 130 in Neerrepen en langs Overrepen naar 120, langs Zammelen naar 137 in Gors-Opleeuw, via 121 langs Wellen naar 148 in Herten, 149, 171 (waar ik 189 zei zodat we even de weg moesten zoeken!), over Ordingen naar toen pas 189 in Melveren, tot 135: Sint-Truiden, we verloren geen tijd want via 134 was het nog maar 3, 8km tot De Pipel in Brustem. Oef.
Ik vraag me af of ze ons nog zou herkennen ...
De literaire lotgevallen van Gorpie
Gonza Kris stond erbij en keek ernaar, de voorzitter en Tiel rolden, elkaar de haren uitrukkend, over haar oprit. Dat beide heren af en toe elkaars bloed kunnen drinken is bekend, maar dit, nee, dit hadden we nog niet gezien. Terecht bezorgd vroeg ze aan haar echtgenoot: "Komt dit nog wel goed schat?". "Jaja, schat, zeker weten!", stelde hij haar gerust. En inderdaad, Rudi's woorden waren nog niet koud of Tiel en de voorzitter kwamen vanachter de camionette vandaan, arm in arm en zeer breed glimlachend. Wat ze daar hebben uitgespookt, daar hebben we het raden naar, waarschijnlijk een ferme tong gedraaid.
3 auto's vertrokken naar de kerk van Brustem, de enige kerk in de omstreken met enige privacy om ons om te kleden. De auto van Tiel, met DD, de camionette met steller dezes en Koeke en ten slotte de auto van Rudi met de voorzitter, Kassier en Herman. Dit was meteen ook de volgorde van aankomst, met een interval van 30 minuten! Een wegenkaart is de Gonzo's onbekend en een GPS al evenmin!(*) Wegens luidruchtig gebabbel werden de uitritten op de snelweg gewoon genegeerd, tot Luik almaar dichter kwam ...
Enfin, het was 10.45 u toen we eindelijk onze fiets in beweging brachten. Herman had alweer een prachtige tocht uitgestippeld in de streek van Sint-Truiden [nvdb: zie hierboven], wat een man onze Herman. Alhoewel we toch verdacht veel de Chaussee d'Amour hebben overgestoken ... Desalniettemin, het landschap was prachtig. Hier en daar was er nog wel een bloesem te zien, hiervoor waren we 2 weken te laat. Prachtige boerderijen, zeer mooi onderhouden, in die typische bruinrode baksteen, en zelfs kasteelboerderijen in ware Engelse stijl, gewoonweg klasse. Dat zou ik nog wel zien zitten, om daar te wonen. Het weer was op bestelling, zonnig en droog. Nieuwbakken Gonzo Kassier nestelde zich vooraan en hij heeft deze plaats niet meer afgestaan. De route was op het lijf van de Gonzo's geschreven, korte stevige hellingen en meteen daarna lange afdalingen. De kilometers vlogen voorbij, zo snel dat we BM Joost moesten opbellen om de afspraak te vervroegen. Slechts één tegenslag was de lekke band van onze Koeke, er zat een joekel van een doorn in.
De tweede stop om te eten, omstreeks kilometer 75, zal me bijblijven. De zon gaf haar maximale warmte en we hadden een malse weide gevonden waar we ons neervlijden. Heerlijke warmte met een koel briesje, kijkend naar de voorbij schuivende wolkenformaties, waar je allerhande figuren kan in herkennen. Geweldig toch!
Verder heb ik deze dag ook al de achterwerken van de Gonzo's kunnen bekijken, tja, als je in groep rijdt moet je altijd goed uitkijken wat je voorganger doet, en ja, ik rijd meestal achteraan, niet om naar de achterwerken te kijken maar omdat ik in het begin wat moet opwarmen ... En voor de dames die deze blog lezen, het eleganste achterwerk van de Gonzo's, volgens een mannenoog, is die van... Tiel! Over de voorkant spreek ik mij niet uit ...
DD had een restaurant gereserveerd waar we, na de rituele wassing aan de kerk van Brustem, om 18.20 toekwamen. Joost zat ons daar op te wachten, hij had ondertussen Sint-Truiden al volledig verkend. De innerlijke mens werd versterkt met verrukkelijke gerechten, met nadien een even verrukkelijk ijsje. Het tweede al vandaag, Kassier blijkt een onvervalst ijsliefhebber te zijn.
De terugtocht verliep vlotter, om 21 u parkeerde ik de camionette terug op zijn plaats. Een prachtige dag achter de rug, dankjewel Gonzo's!
(*) Zoek de fout …
De VVHL schouwt zijn troepen
Het weer zat goed. 17° en weinig wind.
Herman had een prima cijfermatig parcours uitgestippeld. Het kleefde zelfs vast op de baar van zijn fiets. 105 km dienden te worden afgewerkt. We vertrokken in Brustem en stopten in Borgloon, Tongeren en Sint-Truiden.
DD stond scherp maar was wel aangebrand na 100 km fietsen in Friesland met 3/5 van zijn gezin. Hij bleek in staat de Gonzo’s "en masse" te laten vertrekken. Peptalk is zijn grote kwaliteit al zat er ook veel kruit in zijn (t)(b)enen.
Tiel was ongetwijfeld de man van de dag en de Voorzitter zal het geweten hebben. Hij nam de Gonzo’s, weliswaar na enige aarzeling tot vertrek, op sleeptouw. Ere aan wie ere toekomt! Ode aan Tiel!
Als Gorpie honger kreeg, moest iedereen het horen. Zijn dagelijkse boterhammekes met choco dienden dringend te worden opgenomen anders kwamen er serieuze problemen.
De Koeke kreeg het als jongste zwaar te verduren en reed zich kompleet plat en leeg. Vriendenbezoek en wijndrinkerij daags ervoor was daar niet vreemd aan. Veel www’s en afwezigheden op Gonzo-tochten evenzeer. De Gonzo’s hebben hem naar het einde moeten escorteren. Sigaretten werden echter niet minder gesmaakt.
Kassier had zeer goed gedo(p)(s)eerd en heeft zich aansluitend in het restaurant meester gemaakt van de kas. Zijn (bij)naam waardig! Zijn voorstellen tot Gonzo-tochten in de Westhoek werden dankbaar in overweging genomen. Zijn adviezen voor beste crèmerieën werden proefondervindelijk opgevolgd.
Aan de kerk van Brustem hebben de Gonzo’s zich ontbloot verproperd om zich vervolgens in het nieuwscafé te Sint-Truiden bij de BM (blogmaster) te vervoegen. Deze zat de Gonzo’s controlegewijs op te wachten en legde terecht deze afzonderlijke taak tot schrijven op.
De Gonzo’s hebben een puike prestatie geleverd. Respect jongens !
De calvarie van de Koeke
Wij zouden die dag bloesems zien was ons beloofd. Het enige wat ik die dag zag waren de ruggen van de andere Gonzo’s. Ik had een echte offday, loden benen. Het ging mij echt niet …
Gelukkig dat wij zo’n goede teamspirit hebben in de groep, anders had ik die 105 km niet gehaald. Zo rond de 60 km was mijn kaarske opgebrand. Tiel had gelukkig druivensuiker bij en wat sportdrank en met een licht aangepast tempo heb ik dan toch de eindstreep gehaald.
’t Was wel een prachtige streek, echt mooi landschap en goede fietsroutes. Herman, de cartograaf van dienst verdient voor deze route een grote pluim op zijnen hoed.
Volgend jaar 60 km in de Voerstreek???
Ik zal nu al maar beginnen te trainen …
Berijmde samenvatting door (de ghostwriter van) DD
Meteen was ik wakker.
Geen tijd voor overleg.
Greep moedig in.
Bleek wel nodig.
Koeke zag ons wederkeren nog voor de toch(t) begonnen was.
Begreep er zelf ook niets van.
Gingen toch vertrekken?
Heb de boel bijeen gehouden.
Anders dikke dikke pech.
Bloesem o die mooie bloesem toch(t)
En zaten deze heren zodanig op hun tandvlees, dat ze het niet meer konden navertellen?
Rudi's 15 regels mogen uiteraard niet ontbreken
1. De bloesemtocht ’t is al veel te lang geleden.2. Wat kan ik mij nog herinneren van dat grijze verleden.
3. Het begon met een provinciaals gebrul 4. Die spanning dat was geen flauwekul
5. Maar Gonzo’s zijn een hechte groep
6. Die gasten lossen dat weer op zonder geroep
7. Nu snel naar de bestemming altijd maar rechtdoor blijven rijden
8. Hans kent namelijk de kortste weg dit alles om ons te verblijden
9. Na uren aangekomen langsheen de meisjes van lichte zeden
10. Konden wij ons nu al verheugen om ons straks aldaar uit te kleden
11. Op weg voor een gigantisch aantal kilometers
12. Prachtig landschap en in Tongeren een lekkere lunch voor de acht eters
13. Kilometerpaal 80 en voor velen is de pijp uit
14. Maar ondankts de krampen moeten we nog 20 kilometer vooruit.
15. Eindelijk op onze bestemming aangekomen, de voorzitter voorop ->Tijd voor een afsluiter, een restaurant als eindstop
Geen opmerkingen:
Een reactie posten