Herman wou als vanouds een familiefeest in Wommersom (achter Tienen) combineren met een Gonzorit. DD wou vooral op tijd terug zijn om af te zakken naar Willebroek voor een jaarlijkse reünie met wat overgebleven anciens.
Gorpie en de Koeke hadden familiale en heilige obligaties.
Tiel was terug van de partij (voorspelde gladdigheid op de vorige rit en Herman heeft daar niet naar willen luisteren) en daarvoor ‘respect’ maar alleen dankzij Rudi kon hij terug thuis geraken.
Net voor Pellenberg brak er immers iets bij Tiel…s materiaal. Zijn versnellingsbak gaf er de brui aan. (Er werd hardop gezegd dat ook hij zich dringend nieuw gerief moet aanschaffen.)
Maar geen nood. Rudi raapte in de gracht een plastiek flesje op en monteerde dit op ingenieuze wijze op Tiels vehikel.
Het resultaat mag gezien worden.
Rudi riep nog na: ‘Ben het toch gewoon oude rommel aan de man te brengen…’Tiel werd er zo waar euforisch van want in de navolgende afdaling riep hij ‘niet
gevaarlijk !’ en ……viel vervolgens in de prikkeldraad.
Er bleek zowaar een fietsautostrade te zijn aangelegd richting Tienen. De tocht vlotte dan ook als nooit voorheen. In het aanschijn van de torens van Tienen namen we afscheid van Herman die eenzaam en alleen zijn tocht verder zette.
Op de terugweg kreeg Tiel een klop van de hongerhamer en weerom sprong Rudi in de bres. Een bakker te Pellenberg werd aangezocht en Tiel kreeg (nadat hij boven was gekomen, ongeveer 10 min later) van Rudi een koffiekoek aangereikt. Zichtbaar deugd deed hem dat. In het vervolg zal hij druivensuiker moeten meenemen, maakte hij zichzelf hardop wijs.De tocht zat erop.
Twee nieuwe fietsen werden afgespoten ten huize Rudi VDV zodat de achtzame lezer meteen weet wie nog heeft nagetafeld.
De Voorzitter kreeg nog limo en snoep aangereikt.
Hopelijk heeft iedereen zijn eindbestemming bereikt …
De Voorzitter
Geen opmerkingen:
Een reactie posten