Gonzo’s opgepakt - zaterdag 13 februari 2010
Vandaag, zondagvoormiddag 21 februari 2010. Voor mij in ieder geval een heel speciale dag. Zij die me kennen weten wel waarom. Zit te luisteren naar ‘the day brings’, tal van gedachten door het kopke, je weet wel, dat van van alles en nog wat, tot plots. Verdorie, dien dat verslag van vorige week nog in elkaar te knutselen. Snel die PC naar boven halen wel met de geruststellende gedachte dat de voorzitter me heeft meegegeven het kort en bondig te houden. Tien regels, niet meer.
Als ik het me nog goed herinner (“her” “inneren” is dat niet zo een beetje opnieuw beleven ;-)) gingen we de groene tocht doen. Het lag er nog wel wat gevaarlijk bij, dus algemene consensus dat we geen gekke dingen gingen doen. Mooi de Pakenberg op, door het bos, maar het stukje evenwijdig lopende langs de E40 hielden we vandaag wel voor bekeken.
In Heverleebos niet rechtsaf wel rechtdoor tot aan de Zoete Waters. Daar aangekomen, richting kerk, even naar links om dan 100 meter verder rechts af te draaien om een tweede helling te nemen. Tempo was strak maar allen vlotjes naar boven op één uitzondering na: onze Gorpie. Tja, hij had het lastig en wij met z’n allen een zwak vermoeden dat het te maken had met de daags voordien gehouden escapade. Bier nuttigen van een iets straffer allooi bij de jarige blogmaster doe je niet ongestraft.
Maar Gonzo’s blijven eerst en vooral makkers. Even beraadslagen hoe we de rit gingen verder zetten. We hadden al een gedeelte van de groene toer afgesneden en voorstel was om ook een gedeelte van de blauwe toer te berijden. Wij verder door het bos, maar voor we 1000 meter verder waren in dit heuvelend parcours hadden we een val partij van onze Herman en een puffende Gorpie.
Wederom tijd om de plannen bij te schaven in een poging het bergop gehalte tot een minimum te beperken. Aan de Kluisbergparking wij naar rechts in een gezapige vaart door de Doode Bemde tot plots een kreet "Problemen, problemen". Niet te geloven. Onze Gorpie was er achter gekomen dat hij al de ganse rit met één platte tube aan het toeren was. Geen wonder dat hij het zo lastig had. De ridderlijke Hans nam even Lucs fiets over om op zoek te gaan naar de luchtpomp ten plekke Natuur-Natuur. Het ding was jammerlijk genoeg total-loss maar geen nood. We leven in een fietspomp-vriendelijk-Vlaanderen en binnen de vijf minuutjes hadden we een heerschap te pakken om Gorpies euvel te verhelpen. En ja hoor, hier was hij dan. Kompleet herboren en niet meer weg te slaan uit de voorste gelederen.
Vandaag, zondagvoormiddag 21 februari 2010. Voor mij in ieder geval een heel speciale dag. Zij die me kennen weten wel waarom. Zit te luisteren naar ‘the day brings’, tal van gedachten door het kopke, je weet wel, dat van van alles en nog wat, tot plots. Verdorie, dien dat verslag van vorige week nog in elkaar te knutselen. Snel die PC naar boven halen wel met de geruststellende gedachte dat de voorzitter me heeft meegegeven het kort en bondig te houden. Tien regels, niet meer.
Als ik het me nog goed herinner (“her” “inneren” is dat niet zo een beetje opnieuw beleven ;-)) gingen we de groene tocht doen. Het lag er nog wel wat gevaarlijk bij, dus algemene consensus dat we geen gekke dingen gingen doen. Mooi de Pakenberg op, door het bos, maar het stukje evenwijdig lopende langs de E40 hielden we vandaag wel voor bekeken.
In Heverleebos niet rechtsaf wel rechtdoor tot aan de Zoete Waters. Daar aangekomen, richting kerk, even naar links om dan 100 meter verder rechts af te draaien om een tweede helling te nemen. Tempo was strak maar allen vlotjes naar boven op één uitzondering na: onze Gorpie. Tja, hij had het lastig en wij met z’n allen een zwak vermoeden dat het te maken had met de daags voordien gehouden escapade. Bier nuttigen van een iets straffer allooi bij de jarige blogmaster doe je niet ongestraft.
Maar Gonzo’s blijven eerst en vooral makkers. Even beraadslagen hoe we de rit gingen verder zetten. We hadden al een gedeelte van de groene toer afgesneden en voorstel was om ook een gedeelte van de blauwe toer te berijden. Wij verder door het bos, maar voor we 1000 meter verder waren in dit heuvelend parcours hadden we een val partij van onze Herman en een puffende Gorpie.
Wederom tijd om de plannen bij te schaven in een poging het bergop gehalte tot een minimum te beperken. Aan de Kluisbergparking wij naar rechts in een gezapige vaart door de Doode Bemde tot plots een kreet "Problemen, problemen". Niet te geloven. Onze Gorpie was er achter gekomen dat hij al de ganse rit met één platte tube aan het toeren was. Geen wonder dat hij het zo lastig had. De ridderlijke Hans nam even Lucs fiets over om op zoek te gaan naar de luchtpomp ten plekke Natuur-Natuur. Het ding was jammerlijk genoeg total-loss maar geen nood. We leven in een fietspomp-vriendelijk-Vlaanderen en binnen de vijf minuutjes hadden we een heerschap te pakken om Gorpies euvel te verhelpen. En ja hoor, hier was hij dan. Kompleet herboren en niet meer weg te slaan uit de voorste gelederen.
Voor we ’t wisten waren we in Heverlee op zoek naar een straatje waar we niet door mochten. Altijd leuk om wat te doen dat niet door de beugel kan. De brave autobestuurders kregen de schrik van hun leven tot de Leuvense politie het welletjes begon te vinden. (nvdr: Dat begon zo stilaan tijd te worden! Zie o.a. het graffitivandalisme op onderstaande foto.)
Met loeiende sirene achter ons aan, Herman hadden ze als eerste bij de lurven.
Maar we zijn moedig en zijn ook één op zo’n momenten. Even wachten op Herman en de patrouille natuurlijk. Een iets of wat jonger heerschap in de aanwezigheid van een iets of wat jongere agente kwam met boze blik op ons af. “Dit kost jullie normaal 200 euro de man. Goed dat ik in mijnen goeie ben maar zulk een gedrag hoort echt niet thuis op de openbare weg. Een ongeval komt er sneller dan je denkt en in dit geval kan je ook nog eens fluiten naar mogelijke verzekeringsbijstand”. Onze Herman had de gepaste repliek “Ja, maar wij zijn gewoon om in den bos te rijden”. Hier dachten we even dat we 200 euro naar boven mochten halen. Goed, wij door maar niet echt bekomen, denk ik. Als ik me niet vergis hebben we op de afstand Naamse Poort tot onze thuiskomst nog een paar overtredingen begaan. Gonzo’s opgepakt, vrijgelaten om vervolgens ...
Tot zo dadelijk gasten, voor de volgende rit, maar met wat meer verantwoordelijkheidsgevoel, hoor.
Rudi
Tot zo dadelijk gasten, voor de volgende rit, maar met wat meer verantwoordelijkheidsgevoel, hoor.
Rudi
Geen opmerkingen:
Een reactie posten