zondag 17 januari 2010

Groene tour werd witte Nieuwjaarstour - zondag 3 januari 2010

Kunnen de Gonzo’s toveren? Neen.
Maar Moeder Natuur wél want zij had voor een sneeuwtapijt gezorgd.

Rijden de Gonzo’s dan uit ? Ja natuurlijk op enkele uitzonderingen na zo bleek na wat rondgebel.
De Koeke was nog bezig het ziel uit zijn lijf te schrijven (thesisperikelen en een leerrijke oefening om in het nieuwe jaar ook eens Gonzoverslagen te maken) en Tiel … die zat met de peurre (schrik van vallen naar verluidt).

Hij is zich wel uitgebreid komen excuseren ten mijne huize en heeft ons nadien - met weerom schrik voor totale afgang - opgewacht en bewierookt met de gekende woorden "respect mannen", echtig waar.

Tiel had voor één keer wel een punt. De wegen lagen er spekglad bij, maar dit weerhield de rest van de Gonzo’s niet om met 5 uit te rijden.
Locatie: de groene - nu witte - tour in ’t Meerdaalbos.

Er werden geen valpartijen genoteerd. Wel kwam er wat techniek aan te pas om behendig de paden te kunnen nemen.
Dezelfde techniek werd gebruikt om mooie kiekjes te schieten.


Ook werden nu reeds telefonische afspraken gemaakt met vrouwe DD om na de barre tocht de Gonzo’s te voorzien van cava.

DD diende immers iets goed te maken na de Voorzitter en zijn gevolg op nieuwjaarsmorgen te kakken te hebben gezet toen hij ostentatief weigerde dezelfde aangekondigde cava te offreren in het bijzijn van de familie Dehaene onder het mom van ‘de Voorzitter zou te luidruchtig zijn geweest’.
Als dat al een reden zou zijn om niet uit te schenken, zouden alle cafébazen waar ook ter lande hier en nu hun deuren moeten sluiten. Heb ik gelijk of heb ik gelijk?
Maar het moet gezegd, DD heeft zijn flater ingezien en alles na deze wintertocht helemaal goedgemaakt. Dus streep eronder.

De tocht was mooi. De nieuwe fietsen werden op de proef gesteld. Ook DD heeft de hete adem van nieuwe biken in zijn nek gevoeld, waar hij trachtte met de moed der wanhoop ijsgaten te slagen.
Toen hij daar duidelijk niet in slaagde, werd naar een doorzichtige uitleg gezocht ‘mijn versnellingen zijn bevroren’… Raar dat hij de enige onverlaat op aarde zou zijn of heeft Moeder Natuur een speciaal regime voor hem in petto?


Nadat DD de rest van de Gonzo’s op Tivolimountain voor wat ze nog waard waren (Herman zweette duidelijk zijn familiefeestjes uit en zocht naar conditie) achterliet, nam Rudi het roer van hem over.
Met een snoeihard tempo, alle verkeersregels en rode lichten aan zijn laarslappend en daar al even fier over roepend, zette hij de Gonzo’s op weg naar huize Demin, waar Tiel ons met het nodige schaamrood opwachtte.

Na enige duidelijk ingestudeerde aarzeling ging Tiel mee naar binnen om de cava tot zich te nemen. Deze vloeide rijkelijk in het aanschijn van nootjes. Rudi kreeg een speciaal Agrum-regime voorgeschoteld. Aan alles werd gedacht.

Het was heel gezellig aan de open haard en Gorpie probeerde het nog gezelliger te maken met wat gitaargetokkel. Gelukkig bespaarde hij ons gezang. Op het moment dat werd besloten om hem wat geld toe te stoppen om te doen stoppen, stopte hij mezelf wat geld toe en hij stopte! Een Gonzo zit soms raar in elkaar.

Familieverhalen staken de kop op, Rudi vertelde ronduit over zijn jeugdjaren, een foto van DD’s vrouwke met zussen ging rond, boeken werden doorgenomen en finaal uitgeleend. Ook Leen en Anna maakten daarbij hun opwachting.

Rudi moest na een geheime SMS doorgaan en maakte geen bezwaar tegen zijn nakend penningmeesterschap, al moet hierover nog democratisch gestemd worden, want de Koeke bleek ook een gerenommeerd kandidaat te zijn gelet op zijn studies economie die hij echter danig aan het ondergraven is met zijn diploma verpleegkunde.

Gorpie zakte ook af in de duisternis.

Om 18.30 uur werd totaal afgesloten. Blij dat we uitreden en nog blijer dat we terugkeerden.

Winterse Gonzogroet,

De Voorzitter

Geen opmerkingen: