Gonzo's showen hun nieuwe fietsen:
een kort verslag van een belachelijk evenement
op 27 december 2009

Op een zondagvoormiddag fietsen is moeilijk.
Op een wegdek, vol aangekoekte en aangevroren sneeuw is het ook moeilijk fietsen.
Maar echte Gonzo's draaien daar natuurlijk hun hand niet voor om.
Het wordt pas echt moeilijk als er nieuwe fietsen worden ingereden.
één fiets, dat is erg, maar twee nieuwe fietsen ...
Als twee trotse kleuters stapten de voorzitter voor het leven en de Gonzo die graag voetbalt en dus vaak is gekwetst, rond hun fiets.
Darwin heeft uitgelegd waarom een pauw, door de selectie, een staart heeft verworven.
Hij zou de uitstraling van twee Gonzo's naast hun nieuwe fiets moeten kunnen voelen!

Gorpie en ik zijn zeker niet jaloers.
We hebben alle twee een mooie rode fiets en een mooi lichaam, volgens Darwin's selectieleer hebben we alle kansen. Maar er zijn grenzen.

Gelukkig lag de voorzitter voor het leven gauw in de modder, zijn klikpedalen zijn nog niet goed afgesteld. De Gonzo die graag voetbalt en dus vaak is gekwetst, zijn ketting bleek ook nog niet goed afgesteld ...

Dus konden Gorpie en ik met onze gerodeerde, rode fietsen het tempo aangeven. De wegen lagen spiegelglad maar toch crossten we langs Pellenberg, langs Lubbeek en boven Linden naar de blogmaster.

Die zou ook een nieuwe fiets hebben. Een Brompton.

Een Gonzo kan veel verdragen, maar drie trotse pauwen paraderend rond hun nieuwe fietsen ...
Een zondag kan lang duren.

Eindelijk werd het spannend. De blogmaster, in hemdsmouwen, daagde de andere Gonzo's uit voor een sprint. Hoonlachend stapten de mountainbikers op hun stalen ros, smalend kijkend naar de Brompton, amper zichtbaar onder de blogmaster.

Hoe zoiets afloopt:


Mijn zondag werd helemaal verknoeid toen ik 's avonds Gorpie zijn nieuwe fiets zag uittesten:


Volgende keer: vier nieuwe fietsen...

Herman