Hill was top in het Meerdaalwoud

H.D. geeft ditmaal verslag van de fietstocht.
Dit omdat er danig over Hill moet gestoeft worden.
Hill wil dit, met de hem kenmerkende en sierende bescheidenheid, liever zelf niet doen. Begrijpelijk. Genoeg gestoeft, nu het verslag.

Het regent tegenwoordig afzeggingen bij de Gonzo's als oude wijven. Ditmaal 3 stuks:

• Herman (die het enige terechte excuus had: Arbeit macht frei om af te zeggen voor de rit)
• Koen, die zich zeer tot onvrede van Hill, eerst anoniem had gemeld met zijn afzegging. Het excuus mochten we ditmaal zelf kiezen uit 3 mogelijkheden (traditioneel: de vrouw, de kinderen, de pa). Waar stopt de vindingrijkheid?
• Tot slot collega Tiel, die iets onduidelijks moest doen op de Pakenberg. Waar hij echter door de bikende Gonso's bij hun passage aldaar NIET werd gespot. Hier is verder opheldering nodig.

Schoten er nog 3 over:

• Hill, zoals gezegd in de vorm van zijn leven
• Rudi, nog gehinderd door een pijnlijke knie en getekend door de voetbalwedstrijd van vrijdagavond (die nochtans met 4-0 werd gewonnen)
• H.D., na een zware dag van breekwerk (495 kg puin) en bomengesleur (78 stuks bij de blogmaster, bedankt!).

Op ging het naar de groene tocht in het Meerdaalwoud voor een rit zonder veel geschiedenis: het tempo lag hels hoog, Rudi en ik hebben bijna continu zicht gehad op de mooie achterzijde van de Tempel van Hill.

Hill riep als vanouds toevallige voorbijgangers vriendelijke woorden toe. Soms werd hij verkeerd begrepen, het lot van elk genie.

Achteraf werd er bijgebabbeld ten huize H.D. bij een clementientje en enkele okkernoten (Hill, opletten met die olie!). De afwezigen gingen natuurlijk vlot over de tong. 1 remedie hiervoor: be there next week!

H.D.