Tocht naar Tienen 12/10/2008

We waren met drie Gonzo’s, de 3 H’s:

• Hans (alias den Tiel)
• Herman
• Hill

Rudi diende verstek te geven wegens een opgezwollen voetbalknie. Dit diende nog wel geverifieerd te worden…
Den Demin zat aan zee en de Koeke in Brussel op ‘bestekameradentrip’.

Op naar Tienen via Pellenberg, Roosbeek, Boutersem…
Afstand omweg inbegrepen: 50 km. Vertrek 14.35 uur.

In het aanschijn van de torens van Tienen, pauzeerden we op vraag van Tiel.
Straffe verhalen over matrassen van Kessel-Lo, een verloren ‘sel’ uit vroegere tijden kwamen naar boven, Bart Van der Schueren zijn lang verwachte entree…
De banaan van Herman ging weer kostelijk rond.

Herman stelde voor zijn tantes Alfonsine en Margriet te gaan bezoeken. Zo gezegd zo gedaan.
Dus op naar die tantes wonende op de Ring van Tienen.

Herman belde aan maar oeps…..het bleek de niet zo aardige buurman te zijn ! Van huisnummer vergist.
We werden vriendelijk aangemaand ernaast aan te bellen.

Na wat geroep op de stoep kwamen de twee gezusters buiten gelopen. Ongelooflijk maar waar !

Dezelfde ogen, neus, mond: totale doorslagjes van Herman of omgekeerd !

Die zusters lazen ons de levieten voor.
Ze zeiden dat ze niet hadden open gedaan als Herman er niet bij zou zijn geweest, dat wij vuil waren en ze keurden ons van top tot teen.
We moesten wel onze bikes verplaatsen van het erf van die buurman om de last met de politie te besparen.
Uiteindelijk mochten we binnen op voorwaarde van standrechtelijke uittrekking van ons vuil schoeisel.

Bij het bekijken van de familiefoto’s in de living braken de traantjes los bij één van de tantes.
Herman temperde de sfeer met het aanwijzen van zichzelf op een familiefoto als kleine jongen in een zeer ver verleden.

We trokken naar buiten en namen onze plaatsen in op het terras onderaan de pas geïnstalleerde trap.
Tetteren, tetteren en nog eens tetteren. Die tantes konden er wat van !

Eén van die tantes was Hermans meter dus ook de (bijna vergeten) verjaardagen in augustus werden opgerakeld. Tussendoor werd Herman door zijn meter terecht uitgemaakt als ‘kwast’, kwispel’ enz.

We kregen sinaasappelsap geserveerd en weer vloeiden enkele traantjes. Aan emo-momenten geen gebrek !

Om 16.30 uur zetten we de terugtocht in.
We gristen nog snel wat druiven mee uit de keuken en zwaaiden gewillig de tantes uit die ons haastig achterna liepen met bokkenpootjes.

Omstreeks 17.50 uur kwamen we toe aan Chiro blauwput waar plots iemand riep : hé Gonzo’s !
Het bleek mankende Rudi te zijn die zijn spijt betoonde over hetgeen dat gebeurd was en zijn gehavende knie diende te tonen met oprolling van broekspijp.
We zagen dat het goed fout zat met die knie en Rudi was terecht vrijgesteld. Rudi kreeg het advies van zijn vrouwke Kris om zich in het vervolg uitsluitend toe te leggen op de Gonzo’s !

We namen afscheid van elkaar.
Jongens, het was weeral een prachtige en vooral historische tocht !

Tot de volgende !

Gonzo Hill