De Gonzo's volgen blindelings de gids naar Hoegaarden - zondag 9 oktober 2011

Hoe dom kan een mens zijn?? Al ontelbare keren zweerde ik dat ik de weg kende en al even ontelbare keren reden we verloren. Steeds opnieuw lopen de Gonzo's in mijn valstrikken. Steeds opnieuw laat ik ze kilometers rondrijden lang slijkerige paden op onmogelijke hellingen. Leen zegt dat het mijn pervers kantje is, ik vind het gewoon grappig.

Op deze regenachtige zondag verzamelden alweer 6 Gonzo's voor alweer een historische rit. DD, Kassier, Gorpie, Rudy , VVHL en ik lieten de regen onze zondag niet vergallen.
Langs de abdij van het Park (waar de dag van het fruit werd gevierd op het kerkhof!), fietsten we naar Willebringen.
Daar vonden we de doorsteek naar Honsem, waarna de 'harde' 14 uiteindelijk nog bleek mee te vallen. De kapel bleek gesloten, dus fietsten we steil naar beneden Hoegaarden binnen.
In de toontuinen vonden we de mooiste fontein ter wereld.

We hadden nog precies 75 minuten voor Kassier aan de Chiro moest staan om Jacob op te pikken. Dus mocht er niets mislopen. Als er niets mag mislopen, loopt er natuurlijk iets mis. Ik had nochtans duidelijk gezegd "volg de 17".
Of het de fout van, of DD, of VVHL, of Gorpie, of Rudi, of Kassier, was weet ik niet , maar mijn fout was het zeker niet. Ik bengelde, zoals gewoonlijk, achteraan het peloton. Ik vertrouw een beetje op de anderen, de 17 volgen kan toch zo moeilijk niet zijn!!
Maar ik zag al snel dat het misliep, nog nooit hadden we zo een slijkerig, onberijdbaar pad. Ik zag dat er al enkele opgevers klaar stonden, dus zei ik "Kijk, daar in de verte zie ik al de kerk van Meldert!!" terwijl ik wist dat het de kerk van Melin, diep in Wallonië was.
Ik heb lang getwijfeld of ik de waarheid zou zeggen, of zou volharden in de leugen. Ik besloot te blijven liegen, anders zouden heel wat jongens het hebben opgegeven en zijn achtergebleven in de modder van de hel van de 17.

De waarheid heeft zijn rechten, maar een mensenleven is ook belangrijk. Uitgeput bereiken we Sart-Mélin, langs Beauvechain en Opvelp reden we over Bierbeek naar Blauwput terug. 60 kilometer op drie uur in de regen!! 10 kilometer omweg maakte dat we een half uur te laat aan de Chiro stonden...
De Wilde Wijven waren ook net terug van hun fietsweekend, ze zagen er erg moe uit. Ook verloren gereden in de regen?
DD spoot nog maar eens deskundig onze stalen rossen proper met Rudi zijn spuit. En zo liep alles weer goed af en konden we moe maar tevreden huiswaarts fietsen.

Herman