De Gonzo's fietsen richting Parijs !! - zaterdag 10 september 2011

Sommige ideeën hebben niet veel nodig om lelijk uit de hand te lopen. Zo fietsten we onlangs door de Parijsstraat. De ene Gonzo beweerde dat die straatnaam van porij(prei) kwam, een andere Gonzo hield vol dat de Parijsstraat noemt naar een hoofdstad van een buurland, waar die straat, als je ze blijft volgen, uiteindelijk uitkomt.
Omdat toegeven niet in het grote Gonzowoordenboek staat en omdat woordenwisselingen tussen Gonzo's snel uit de hand lopen, besliste de VVHL gauw dat we het ene nooit konden bewijzen, maar het andere wel. Dat wordt dus een rit naar Parijs.
Een blik op de kaart toonde echter snel dat we een stuk met de auto zouden moeten rijden. Omdat we dat hebben, moesten we alleen nog een datum vastleggen. Die datum werd uiteindelijk het weekend van25 en 26 februari.
Paris, here we come!!

Genoeg over Parijs, er werd vandaag ook nog gefietst. VVHL, Rudy, Tiel en Herman stonden netjes op tijd klaar op de stoep van die VVHL. 13.00 is niet voor iedereen 13.00. Dus fietsten we eerst naar DD die we betrapten bij het oppompen van zijn banden. Kan dat zomaar? Zijn daar afspraken over? We besloten geen ruzie te maken waar Katrien bijstond en dus fietsten we naar Koen.
Op het carnaval van Aalst zie je soms afgrijselijke kostuums, maar wat nu opdook van achter Koen zijn poortje zie je zelfs niet bij de Gilles van Binche! Ik probeerde snel een foto te nemen maar ons fototoestel, dat nochtans heel wat gewend is, begaf het met een luide kreun. Ik hoop dat als we hier ooit een foto van kunnen publiceren, onze blog en onze blogmaster het niet begeven.
Mits de afspraak dat Koen achteraan zou rijden, zodat we zijn pak niet steeds zouden moeten zien, vertrokken we voor weer een memorabele Gonzorit. We fietsten langs de Vaart tot Tildonk. Ik was even de kluts kwijt want de nummertjes klopten niet meer. Gelukkig leidde Rudi ons vaardig van de Vaart naar Veltem. We fietsten langs Bertembos, waar we weer eens halt hielden op onze bank onder de watertoren. Via Herent bereikten we het terras van Rudi, waar we ons te goed deden aan een koud drankje, dat zo lekker is, maar zo lelijk staat op een Gonzofietspakje.

Herman