Edoch, nog voor de start deed de Rudi (al) moeilijk, hij moest en zou vandaag de taalgrens voorbij en Nethen zien. Nethen zien ... en sterven, het is er bijna van gekomen ... enfin, we hebben Nethen gezien.
Eerst via Haasrode naar Bierbeek, dan, achter de sporthal door, de rode tocht op doorheen Meerdaalwoud ..., richting Nethen. 't Was warm, 't lag hard, 't ging op en neer, 't was afzien ... tot in Nethen. Rudi gelukkig, althans nog voor eventjes.
Dan richting Doode Bemde, waar het, gezien het mooie weer, allesbehalve doods was.
Wandelaars, fietsers, joggende moeders met kinderen, eenzame deernes, vanalles kom je daar tegenwoordig tegen. Aan één van die deernes gevraagd om bijgaande foto te nemen, wat ze met plezier deed.
Even later was ze helemaal niet meer eenzaam, maar voor ons tijd om te vertrekken. Door de Bemde, naar Natuur Natuur.
Zoals het echte sportmannen betaamt - DD's schuimwijn riep ('t bleek nadien gegist appelsap) - werd daar, na kort overleg, beslist dat het beter was huiswaarts te keren. Kwestie van op tijd thuis te zijn voor den arrivée van de Amstel Gold race.
Dit bleek buiten de waard - in dit geval de Rudi - gerekend. In de laatste scherpe bocht voor we richting sportkot fietsten ging de VVHL, naar goeie gewoonte, iets te hard in de bocht, dan hard in de remmen waarna de Rudi, blindelings en vol vertrouwen in het wiel van de VVHL, onzacht met de Heverleese bodem in aanraking kwam. Hoofd en schouders, knie en teen, in die volgorde. Vooral schouder en rechterknie gehavend, linkerknie dag voordien al kapotgevoetbald, er zijn weer kosten aan.
Gezien de valpartij en bijhorend oponthoud, haalden we nog net de Oude Markt alwaar we, op groot schem aan de Plaza, Philippe Gilbert glorieus zagen winnen. Rit werd afgerond ten huize DD met voornoemd appelsap. 't Was een mooie 17 april.
Hans C.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten