Laat ik deze rit met mijn laatste krachten vertellen, grotendeels van achter naar voor.
Ik kwam thuis, at en ging slapen, dromen van deze zware tocht. 55 km lang in de verzengende hitte.
Kapot gereden zat ik op Hermans terras voor me uit te staren en me met automatische reflexen te voorzien van suikers en pils.
De Koeke hebben we afgezet in Pellenberg.
Hij moest nog www-en. Respect. Waarschijnlijk ligt hij op dit eigenste moment (17:34 uur) te slapen in één of ander ziekenhuisbed.
De weg naar Pellenberg was lang en werd nog wat langer gemaakt door de Koeke.
We kwamen gereden uit verre streken. In Duisberg zetten we Gorpie af. Van de innige ontmoeting met zijn petekind werd helaas geen foto gemaakt maar staat gebrandmerkt op het netvlies van de Gonzo’s.
We maakten die brave jongen wijs dat Peters nu eenmaal niet kunnen worden gekozen.
Hopelijk tast Gorpie diep in zijn portemonnee en bezorgt hij zijn petekind een onvergetelijke Pasen.
Op de plaats des onheil werd de vorige rit met bijna fatale afloop nog even gereconstrueerd en besproken.
We maakten van de gelegenheid gebruik om de oorzaak van Rudi’s neergang bij de afwezige Paasvierende Gonzo’s te steken. Een slag in het wiel bleef Rudi echter achtervolgen. Ik verbeterde Rudi dat dit alleszins beter was dan een slag op zijne kop.
Bij hem was ook het vertrek gepland doch dit was buiten de Koeke gerekend die zich eenzaam aanbod op mijn stoep. Wat telefoonverkeer diende gepleegd en op BeckerRemy werd er verenigd.
We vertrokken om 10.00 uur zodat Rudi nog van het Paasontbijt kon genieten.
Herman had een mooie tocht uitgestippeld. Als je goed gelezen hebt, zal je weten wie er allemaal meereed.
Moraal van het verhaal : zorg dat je een waterdicht alibi hebt om niet mee te rijden want excuses worden omgetoverd naar afzetplaatsen. Kessel-Lo-Duisberg-Pellenberg-Kessel-Lo.
Gonzogroet,
Voorzitter
Geen opmerkingen:
Een reactie posten