Gonzo's eerste gemengde rit – zondag 13 februari 2011

Inderdaad , Gonzo's eerste gemengde rit is een feit, of het een succes was ...

Het hing al langer in de lucht, we werden reeds verschillende keren lastig gevallen door Dolle Mina's die door opwindende gezangen ons uit concentratie brachten. Al vaak werd ons het fietsen moeilijk gemaakt door feministes die ritueel hun BH's verbrandden en met de prikkelende rook ons het zicht belemmerden. Als dat gebeurt tijdens een steile afdaling kan dat tot gevaarlijk situaties leiden! Tijdens hete zomerritten staan er vaak schaars geklede dames langs de weg die ons woedend toeschreeuwen dat ze willen meerijden.

Gelukkig hield onze VVHL tot nu het been stijf en konden we dat andere geslacht uit onze rangen weren. Tot vandaag. Tot zijn grote verrassing stond bij de start Fabienne te glunderen dat ze zou meerijden tot aan het paard.

Na de sexstaking van vorige week van Marleen Temmerman, hebben de vrouwen duidelijk door welke wapens ze in handen hebben. Hill pruttelde nog tegen, maar de drie andere Gonzo's draaiden rond Fabienne dat het lelijk was. Als de eerste de beste pubers lieten we ons opzwepen tot gevaarlijke toeren en snelle tussensprinten. De hormonen draaiden wild door onze lijven. Tot Hill's grote opluchting en ons grote verdriet koos Fabienne echter, na amper één kilometer voor de kolieken van Bloem. De hedendaagse 'nieuwe' man heeft het niet altijd gemakkelijk. Als we ons teveel als een hengst gedragen, maken we ons belachelijk, maar als we dat te weinig doen is elk paard met buikpijn aantrekkelijker voor de vrouwtjes ...

De VVHL, en wij – éénparig – beslisten dus al gauw dat gemengd uitrijden echt niet meer kan!

Een stuk rustiger fietsten we langs het Bed van Napoleon (te koop!!!), langs Vlasselaer naar Gelrode. We passeerden langs de Orleanustoren boven Aarschot. Via Schoonhoven en Haterbeek vonden we de brug over de E314, zodat we via de bergruggen langs Houwaart, het Kasteel van Horst bereikten. Via Linden crosten we naar onze Boerenkrijglaan waar Leen nog even probeerde om onze rangen te verstoren. Dat lukte niet, we hebben ons lesje geleerd. You can bring the stallion to the water, but you can’t make him drive with merries!. Of zoiets.

Herman … Vande Lanotte

You can lead a horse to the water ... – zaterdag 29 januari 2011

... but you can’t make him drink.

Onder dit gesternte werd onze zoveelste tocht ingezet en deze leuze kreeg bovendien een wel erg speciale betekenis.

Met DD, Herman, Rudi en ikzelf trokken we op deze koude zondagvoormiddag erop uit. Aangezien Rudi wat vertraging had, gingen we hem als vanouds ophalen. De wegen naar Rudi leiden door het park en dus wekte dit herinneringen op aan parkwachters die ons in een nabij verleden de weg versperden. Dit keer zal het toch niet waar zijn zeker?!

Na 50 meter reden we bonk op een parkwachter en sprongen in koor van onze fiets. Tot onze verbazing groette de brave man (gelukkig niet dezelfde als vorige keer want dan had er echt wat gezwaaid) ons en reed verder. We zagen zijn uniform achter de struiken verdwijnen en namen vervolgens de gelegenheid te baat om terug op onze bikes te springen. Bij Rudi konden we even op adem komen en onderduiken achter zijn hoge poort.

Hermans voorstel om de Horstroute te rijden werd door DD afgeknald als te voorspelbaar en weinig boeiend, dus reden we de Hoeveroute om dan het Mollendaalbos in te zwalpen, stevig omhoog en vervolgens naar beneden. In het bos botsten we dan op bezwete Brabantse trekpaarden die ons de weg naar de vijver zouden tonen om daarvan te kunnen drinken tenminste als ze zich niet als ezels zouden gedragen.

DD sloot (gekochte) vriendschap met de bazen van die paarden nu zij fervente houthakkers bleken te zijn waardoor DD’s stoof wat goedkoper kan gaan branden. We leerden dat 60 € gelijk staat met 3 kuub.

We daalden af naar de kapel O.L.V.-Steenbergen en klommen up to the top naar huis. Maar eerst passeerden we bij het voetbalveld waar we DD’s zoon Maarten zagen scoren.

Wat kan een vader nog meer gelukkig maken?

Moe maar voldaan sloten we met fris en noten af bij Herman. Leen zag dat het goed geweest was.

Gonzogroet van de Voorzitter

Gonzo’s rijden altijd uit – zondag 23 januari 2011

Je hebt zo van die weekends waar een mens al eens wat meer last heeft om buiten te komen. Zeker wanneer het kil , grauw, grijs en nat is. Je dan oppeppen om de bike van stal te halen is ook geen sinecure. Ik heb zo’n zwak vermoeden dat week 3 van het jaartal 2011 zo’n periode was. De e-mails spreken voor zich:

“DD neemt het komend weekend van mij over. Voorzitter is op vakantie. BM precies al lang...”
VVHL

“Ik moet wegens een ZWAAR werkongeval ook forfait geven. Ik heb vandaag een poging gedaan om te fietsen en da's wat tegenvallen. Foto's volgen.”
De Koeke

“Oei, ik moet passen. Sorry en geniet ervan...”
Herman

“Ik moet dit weekend ook forfait geven wegens allerlei andere bezigheden. Ik zal onder andere enkele uren in Viersel doorbrengen. Hopelijk kom ik daar geen bekenden tegen. loedi: neem jij de zaken in handen voor dit we?”
dd

“Ga met mijn madam een WE op retraite. Hopelijk heeft de VVHL een ander oord geboekt, anders wordt het druk in de vijver.”
Groeten
H, Sent from my Blackberry wireless handheld

"Veel plezier gasten.
Ik zal aan jullie denken!!"
Hans

Iemand die goed op de hoogte is van het Gonzo ledenaantal weet dat er nog twee overblijven. Inderdaad Gorpie en ik. Niets of niemand zou ons tegenhouden, zelfs niet de koude. En geloof ons, ’t was koud, vraag dat maar aan de handjes van onze Luc. Had gewoon zijn rennershandschoentjes aan, rood van kleur, blauw aan het uiteinde. Heb dan maar voor barmhartige samaritaan gespeeld en hem dikke wollen handschoenen gegeven.

We hebben koers gezet richting Gempemolen. Geen helling was ons teveel. Meesberg, bed van Napoleon, you name it, werden met een vanzelfsprekend gemak genomen. Die nagelnieuwe bike maakt weldegelijk een verschil als ik zag hoe Gorpie naar boven vloog. Aan de molen even tijd nemen voor een plaatje. Geen kat te bespeuren, geen apparaat met zelfontspanner dus enkel Gorpie op een idyllische achtergrond.

Van de Gempemolen richting Lubbeek maar niet zonder even fout te rijden. Hierdoor mochten we een extra helling nemen en dit voor we onze “Lubbeekse klootzak” mochten nemen. Maar zo als ik al aangaf, vandaag kon het ons niet deren. Snel waren we terug in het Leuvense. Nog even bij Herman langsgaan aangezien diens stulp op onze route lag. Maar helaas, Herman niet thuis. Enkel zoonlief was zo vriendelijk om een klikje te geven.

Wij dan verder, tot dat dramatisch moment.

Gorpie overhoop gereden door een jongedame die beweerde dit enkel te doen op instructie. Waar gaan we naartoe zeg. Tot overmaat van ramp, kwam ook ik wat later in aanraking met het asfalt. Had afscheid genomen van onze Gorpie aan het station waar ik aldaar tickets ging halen voor daags nadien. Op het stationsplein gleed m’n voorwiel plots weg op zo’n afwateringsgril. Maar goed, een lieve dame sprak me aan met “Heb je je pijn gedaan, jongeman?” Toen ik bevestigend knikte, een lachje kreeg omdat ze me aansprak met jongeman, zei ze “ocharme” en stapte verder.

’t Was toch fijn geweest ;-)

Rudi