We kwamen veel volk tegen maar weinigen reden mee - donderdag 15 april 2010
De afzeggingen stonden in schril contrast met de toezeggingen. Kassier en Herman waren vooral geïnteresseerd in de afterdrink en kregen 0 op het rekwest. DD diende nog een varkentje te wassen in het magazijn. Wou er niet veel over kwijt. Tiel was pas thuis tegen 19.30 uur. Rudi was aan het optreden in Parijs.
Gelukkig waren er nog Gorpie, Koeke en de VVHL. Anders had deze rit nooit plaatsgevonden en de blog gehaald.
Op weg naar één of andere bestemming botsten we al op de BM die in trapgezelschap was van zijn zoon Hannes die op zijn beurt weer kwam van huize DD.
Zoals goede Gonzo’s betaamt, zetten we hen op weg naar huis. Meer nog, ze werden proper (niet verstaan: wassen) thuis afgeleverd.
Door het bos kwamen we aan bij het Bed van Napoleon, om dan af te zakken naar de voet van Meidries die we bestegen. Dan richting Linden en vervolgens via enkele kuitenbijters terug naar huis. We kregen dorst …
We deden Gonzo Herman aan die op het punt stond met een Franse vriendin een ijsje te gaan eten. Dus: niet welkom en geen drank.
We deden DD aan die zijn schoonouders aan het soigneren was. Dus: niet welkom en geen drank.
Deze tocht werd in mineur beëindigd, maar plannen voor zondag 18/4 werden al gemaakt met passende Hillalhapjes en muntthee voor de liefhebbers. Leve bira!
Gonzogroet,
De VVHL
maandag 19 april 2010
PARIJS-ROUBAIX TOT BIJ MOEMOE EN TERUG – kasseirit zondag 11 april 2010
Herman kwam met een bepaald gedacht aanbellen. Hij moest mordicus bij moemoe (moeder van Leen) op de koffie zijn en had hiervoor twee mogelijkheden:
- ofwel om 16.30 uur thuis zijn om met de auto te gaan;
- ofwel de rit zo uitstippelen dat we bij moemoe uitkwamen.
Gezien het eerste voor Gonzo’s not done is, werd er geopteerd voor het tweede. Dus met Kassier, Tiel, Rudi, Herman en de Voorzitter op naar moemoe. DD was nog op terugtocht van München, Gorpie zat aan tafel bij zijn 80 jaar geworden schoonmoemoe en de Koeke was van weerweekendwerkdienst (www).
De tocht ging langs het Bed van Napoleon, Gelrode en over de Demerdijken naar Werchter. Het tempo lag hoog. De conditie zat goed. Kassier en Tiel hebben duidelijk progressie gemaakt. Ook op een ander gebied. De voorzitter had daags voordien van Tiel namelijk één nieuw vest, broek, bretellen en truitje gekregen. Dit alles om één en ander goed te maken.
Kassier wou zich duidelijk manifesteren met zijn nieuwe agressieve goed uitziende kweenihoegoedbollende vélo en reed iedereen zowaar van de sokken. Tiel bleef echter strak in het wiel en kon maar weinig appreciëren dat Kassier niet riep dat er zich modderputten in de weg aandienden waardoor zijn nieuwe brillenkast werd besmeurd. De Voorzitter bemiddelde. Excuses van Kassier en aanvaarding van Tiel volgden elkaar al snel op. Van snelheid gesproken: Kassier had nog wat geld over voor een kilometriekske. 30km/u werd zo waar gemeten!
Bij moemoe aangekomen, zetten we ons onmiddellijk voor de tv om die trage loebassen in Paris-Roubaix af te katten en kregen als vanouds paaseieren, fanta en koffie aangereikt. We waren getuigen dat Tommeke niet kon volgen en die Zwitser Cancellara hem het nakijken gaf.
We besloten een weddenschap aan te gaan. Nog voor die Zwitser (had nog 35 km te gaan) terug in Kessel-Lo (ongeveer dezelfde afstand) te zijn en de aankomst in Roubaix mee te pikken. En zo geschiedde. Herman zette ons op weg bij de brug en ging dan een bad pakken bij moemoe die zijn rug mocht afschuren.
Op 30 min. waren de Gonzo’s bij Rudi die weer alles uit de kast (drank en snoep) haalde, een verschroeiende demarrage in de laatste rechte lijn niet te na gesproken. Tiel blokte gewillig af al werd dat door hem zo niet begrepen.
We waren op tijd en zagen die Swissman nog zijn ding doen, namelijk: winnen … hoewel de Gonzo’s sneller waren. Het was weeral een historische tocht. Ik zie al uit naar de volgende tocht.
Gonzogroet van de Voorzitter
Herman kwam met een bepaald gedacht aanbellen. Hij moest mordicus bij moemoe (moeder van Leen) op de koffie zijn en had hiervoor twee mogelijkheden:
- ofwel om 16.30 uur thuis zijn om met de auto te gaan;
- ofwel de rit zo uitstippelen dat we bij moemoe uitkwamen.
Gezien het eerste voor Gonzo’s not done is, werd er geopteerd voor het tweede. Dus met Kassier, Tiel, Rudi, Herman en de Voorzitter op naar moemoe. DD was nog op terugtocht van München, Gorpie zat aan tafel bij zijn 80 jaar geworden schoonmoemoe en de Koeke was van weerweekendwerkdienst (www).
De tocht ging langs het Bed van Napoleon, Gelrode en over de Demerdijken naar Werchter. Het tempo lag hoog. De conditie zat goed. Kassier en Tiel hebben duidelijk progressie gemaakt. Ook op een ander gebied. De voorzitter had daags voordien van Tiel namelijk één nieuw vest, broek, bretellen en truitje gekregen. Dit alles om één en ander goed te maken.
Kassier wou zich duidelijk manifesteren met zijn nieuwe agressieve goed uitziende kweenihoegoedbollende vélo en reed iedereen zowaar van de sokken. Tiel bleef echter strak in het wiel en kon maar weinig appreciëren dat Kassier niet riep dat er zich modderputten in de weg aandienden waardoor zijn nieuwe brillenkast werd besmeurd. De Voorzitter bemiddelde. Excuses van Kassier en aanvaarding van Tiel volgden elkaar al snel op. Van snelheid gesproken: Kassier had nog wat geld over voor een kilometriekske. 30km/u werd zo waar gemeten!
Bij moemoe aangekomen, zetten we ons onmiddellijk voor de tv om die trage loebassen in Paris-Roubaix af te katten en kregen als vanouds paaseieren, fanta en koffie aangereikt. We waren getuigen dat Tommeke niet kon volgen en die Zwitser Cancellara hem het nakijken gaf.We besloten een weddenschap aan te gaan. Nog voor die Zwitser (had nog 35 km te gaan) terug in Kessel-Lo (ongeveer dezelfde afstand) te zijn en de aankomst in Roubaix mee te pikken. En zo geschiedde. Herman zette ons op weg bij de brug en ging dan een bad pakken bij moemoe die zijn rug mocht afschuren.
Op 30 min. waren de Gonzo’s bij Rudi die weer alles uit de kast (drank en snoep) haalde, een verschroeiende demarrage in de laatste rechte lijn niet te na gesproken. Tiel blokte gewillig af al werd dat door hem zo niet begrepen.
We waren op tijd en zagen die Swissman nog zijn ding doen, namelijk: winnen … hoewel de Gonzo’s sneller waren. Het was weeral een historische tocht. Ik zie al uit naar de volgende tocht.
Gonzogroet van de Voorzitter
zondag 11 april 2010
Sorry voor de vertraging ;-) – zondag 28 maart 2010
Zondag 28 Maart en nu pas het verslag afwerken. ’t Is ooit anders geweest. Mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa. Daarenboven problemen om het fotomateriaal per MMS in m’n mailbox te krijgen. Het ding blijft zeuren over één of andere verbindingsfout.
Maar goed, laat ons snel de rit verwoorden. Aan de start waren Hill, Hans, Gorpie, Tiel en ikzelf. Met Hans bedoelen we voor alle duidelijkheid den DD, aangezien Hans, den Cassier, er niet bij kon zijn. Hij had verplichtingen in Poperingen. De Koeke was www en Herman diende de sterkhouder te zijn op het thuisfront. Hij reed zeker mee in onze gedachte.
Nu, Hermans afwezigheid geeft wel wat problemen bij “het waar naartoe”. Tiel wilde persé de blogmaster een bezoekje brengen. Wou dus zeggen dat we Hoog-Linden moesten berijden bij de terugkeer. Een andere, evenwel stiekeme wens, was het huis van Sven Nijs. Dus wij richting Werchter. Mooie streek trouwens, langs het water richting Tremelo. Maar ook gevaarlijk en verraderlijk. Vertel dat maar aan Gorpie. Voor hij het goed en wel besefte, kwam hij wederom in de problemen met een platte tube. Het moment van onze voorzitter was gekomen. We waren trouwens in zijn streek. Hij zette zich aan kop, op weg, op weg naar hulp, op weg naar z’n broer. We konden hem niet volgen zo ging hij te keer. Voor we het goed beseften, was hij zelfs uit ons gezichtsveld. Maar goed dat hij wat later in de remmen ging, zo niet waren we hem wel echt kwijt geraakt met alle gevolgen van dien.
Eindelijk aangekomen ten huize Lansbergen. Maar wederom pech. Niemand thuis, enkel een blaffende hond op het terrein. Goed dat we ons in een gegoede en vriendelijk buurt bevonden. Je kan er de ene na de andere villa observeren en er zijn duidelijke tekenen dat men daar goed met elkaar omgaat.
- Ten eerste is er de gezamenlijke aankoop van Mercedessen en fietspompen. Jammer dat ik problemen heb met het fotomateriaal, maar ik had jullie graag het plaatje gegeven waar je kon merken dat ze er allen éénzelfde ouderwetse fietspomp ten berde brengen.
- Ten tweede kennen ze elkaar zeer goed bij naam. Toen Hill de naam van broer Henk vermelde zei de buur éénvoudigweg, ’t is wel Hein, hé.
- Ten derde waren ze zo goed op elkaar ingespeeld dat Gorpies band in een mum van tijd hersteld was.
Wij terug onderweg opzoek naar het huis van Svenneke. Nog geen kilometertje verder en wie kwam er aangevlogen vanuit de andere richting? Neen, niet Sven, maar wel broer Hein. Hill toverde een glimlach op het gelaat en riep “hallo Hein, hallo”. Zoals dat gaat in alle families even het kopje ophoog, een oerkreet “yoooueee”, en Hein of Henk gewoon door. Dan maar door naar mijn broer. Gorpie vroeg of ik z’n naam kende. Gaf hem mee dat ik die toevallig wel wist. Gerry. Ahaa was de repliek. Zoals bij dienen zanger, Hagger. Neen, neen Gorpie, je kan misschien wel Garry Hijger assumeren maar zeker niet Garry Hagger. Maar goed, even halt houden ten huize Vandevelde. Poolshoogte nemen van de stand der werken. Tja, de ingang was niet echt duidelijk voor iedereen en sommigen vonden dat er een ruimte was voor een donkere kamer rechtsvooraan in de aanbouw. Ben niet ingegaan op dergelijke insinuaties, wel bereid om op zoek te gaan naar het huis van Sven Nijs.
Richting Betekom was de te volgen weg. Hill liet nu het kopwerk aan iemand anders. Na wat zoekwerk konden we dan de witte villa bewonderen. Nou ja, voor zover je de schermen kon wegdenken. Dus maar snel verder. Sven moet blijkbaar z’n vibes doorgegeven hebben want niemand minder dan onze Tiel vloog nu als eerste over de helling. Diens conditie is in stijgende lijn, dat is meer dan zeker. Zekerder dan links en rechts. We hebben wat problemen met het wegkapiteinschap, zeker wanneer men rechts roept en links gaat en vice versa, het Montfortcollege [nvdr: alwaar de blogmaster ooit 6 jaar zijn broek heeft versleten] wenst door te steken maar botst op een stenen muur.
Maar geen paniek, want met z’n allen vlotjes uit het doolhof dan richting Holsbeek. Inderdaad, zeer kort in de buurt van onze blogmaster. Nog één welbekende hindernis en aangezien dit bergje peanuts geworden is voor ons allen, stonden we op mum van tijd boven. Hans gaf zelfs aan dat er tijden waren dat het bijna braken was op de top, doch nu het gevoel heeft de Chartreuzenberg twee keer zo snel te kunnen oprijden. Er zijn van die gasten die in topconditie geraken. Bloesemtocht, here we come.
Aangekomen ten huize blogmaster mochten we weer rekenen op een fantastische ontvangst. Dan tijd om huiswaarts te keren en toen gebeurde het. Tiel durfde het aan om de voorzitter even tegen te houden. Maar een kathedraal breng je zo maar niet tot stilstand, hé. Trekken aan een oerdegelijk en sterk Gonzo-jasje, ok, maar niet als daar één brok kracht in zit. De gevolgen kennen we. Het Gonzo-jasje aan flarden. Als dit maar goed komt … als hier maar geen (mail)oorlog onstaat. Hier moet gewaakt worden.
’t Was weer leuk ;-)
Rudi
Zondag 28 Maart en nu pas het verslag afwerken. ’t Is ooit anders geweest. Mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa. Daarenboven problemen om het fotomateriaal per MMS in m’n mailbox te krijgen. Het ding blijft zeuren over één of andere verbindingsfout.
Maar goed, laat ons snel de rit verwoorden. Aan de start waren Hill, Hans, Gorpie, Tiel en ikzelf. Met Hans bedoelen we voor alle duidelijkheid den DD, aangezien Hans, den Cassier, er niet bij kon zijn. Hij had verplichtingen in Poperingen. De Koeke was www en Herman diende de sterkhouder te zijn op het thuisfront. Hij reed zeker mee in onze gedachte.
Nu, Hermans afwezigheid geeft wel wat problemen bij “het waar naartoe”. Tiel wilde persé de blogmaster een bezoekje brengen. Wou dus zeggen dat we Hoog-Linden moesten berijden bij de terugkeer. Een andere, evenwel stiekeme wens, was het huis van Sven Nijs. Dus wij richting Werchter. Mooie streek trouwens, langs het water richting Tremelo. Maar ook gevaarlijk en verraderlijk. Vertel dat maar aan Gorpie. Voor hij het goed en wel besefte, kwam hij wederom in de problemen met een platte tube. Het moment van onze voorzitter was gekomen. We waren trouwens in zijn streek. Hij zette zich aan kop, op weg, op weg naar hulp, op weg naar z’n broer. We konden hem niet volgen zo ging hij te keer. Voor we het goed beseften, was hij zelfs uit ons gezichtsveld. Maar goed dat hij wat later in de remmen ging, zo niet waren we hem wel echt kwijt geraakt met alle gevolgen van dien.
Eindelijk aangekomen ten huize Lansbergen. Maar wederom pech. Niemand thuis, enkel een blaffende hond op het terrein. Goed dat we ons in een gegoede en vriendelijk buurt bevonden. Je kan er de ene na de andere villa observeren en er zijn duidelijke tekenen dat men daar goed met elkaar omgaat.
- Ten eerste is er de gezamenlijke aankoop van Mercedessen en fietspompen. Jammer dat ik problemen heb met het fotomateriaal, maar ik had jullie graag het plaatje gegeven waar je kon merken dat ze er allen éénzelfde ouderwetse fietspomp ten berde brengen.
- Ten tweede kennen ze elkaar zeer goed bij naam. Toen Hill de naam van broer Henk vermelde zei de buur éénvoudigweg, ’t is wel Hein, hé.
- Ten derde waren ze zo goed op elkaar ingespeeld dat Gorpies band in een mum van tijd hersteld was.
Wij terug onderweg opzoek naar het huis van Svenneke. Nog geen kilometertje verder en wie kwam er aangevlogen vanuit de andere richting? Neen, niet Sven, maar wel broer Hein. Hill toverde een glimlach op het gelaat en riep “hallo Hein, hallo”. Zoals dat gaat in alle families even het kopje ophoog, een oerkreet “yoooueee”, en Hein of Henk gewoon door. Dan maar door naar mijn broer. Gorpie vroeg of ik z’n naam kende. Gaf hem mee dat ik die toevallig wel wist. Gerry. Ahaa was de repliek. Zoals bij dienen zanger, Hagger. Neen, neen Gorpie, je kan misschien wel Garry Hijger assumeren maar zeker niet Garry Hagger. Maar goed, even halt houden ten huize Vandevelde. Poolshoogte nemen van de stand der werken. Tja, de ingang was niet echt duidelijk voor iedereen en sommigen vonden dat er een ruimte was voor een donkere kamer rechtsvooraan in de aanbouw. Ben niet ingegaan op dergelijke insinuaties, wel bereid om op zoek te gaan naar het huis van Sven Nijs.
Richting Betekom was de te volgen weg. Hill liet nu het kopwerk aan iemand anders. Na wat zoekwerk konden we dan de witte villa bewonderen. Nou ja, voor zover je de schermen kon wegdenken. Dus maar snel verder. Sven moet blijkbaar z’n vibes doorgegeven hebben want niemand minder dan onze Tiel vloog nu als eerste over de helling. Diens conditie is in stijgende lijn, dat is meer dan zeker. Zekerder dan links en rechts. We hebben wat problemen met het wegkapiteinschap, zeker wanneer men rechts roept en links gaat en vice versa, het Montfortcollege [nvdr: alwaar de blogmaster ooit 6 jaar zijn broek heeft versleten] wenst door te steken maar botst op een stenen muur.
Maar geen paniek, want met z’n allen vlotjes uit het doolhof dan richting Holsbeek. Inderdaad, zeer kort in de buurt van onze blogmaster. Nog één welbekende hindernis en aangezien dit bergje peanuts geworden is voor ons allen, stonden we op mum van tijd boven. Hans gaf zelfs aan dat er tijden waren dat het bijna braken was op de top, doch nu het gevoel heeft de Chartreuzenberg twee keer zo snel te kunnen oprijden. Er zijn van die gasten die in topconditie geraken. Bloesemtocht, here we come.
Aangekomen ten huize blogmaster mochten we weer rekenen op een fantastische ontvangst. Dan tijd om huiswaarts te keren en toen gebeurde het. Tiel durfde het aan om de voorzitter even tegen te houden. Maar een kathedraal breng je zo maar niet tot stilstand, hé. Trekken aan een oerdegelijk en sterk Gonzo-jasje, ok, maar niet als daar één brok kracht in zit. De gevolgen kennen we. Het Gonzo-jasje aan flarden. Als dit maar goed komt … als hier maar geen (mail)oorlog onstaat. Hier moet gewaakt worden.
’t Was weer leuk ;-)
Rudi
woensdag 7 april 2010
ALLAH AKHBAR, 2x - zaterdag 3 april 2010
Beste Gonzo's
met onze neuzen ın de rıchtıng van Mekka vınden we rust en wıjsheıd,
We overpeınzen graag de vervlogen ervarıngen, zoals onze laatste Gonzorit.
We lıeten ons nıet leıden door Allah, maar wel door de nummers van fietsnet.be.
Dat lıep natuurlıjk snel mıs, wıe Allah mıskent, verlıest gauw de weg, zeı ons gısteren nog de Gootmoeftı van het kerkhofschooltje van EYUP,
Gelukkıg nam de Kassıer (onze nıeuwste Hans) het roer, ın ons geval het papıertje, over en leıdde ons vıa Parkabdıj, langs Bıerbeek, Opvelp, Boutersem , rıchtıng Pellenberg.
Waar we om Kassıer te sparen, een nıeuwe landıngsroute op Pellenberg zochten.
Helaas, ook nu dıende hıj weer smadelıjk zıjn fıets te verlaten om te voet de hellıng te bestıjgen.
Ik heb het zelfgezıen, want ık stapte achter hem.
Wıj, de voorzıtter, ıkzelf en onze harems, trekken nu rıchtıng TopKapı, de Aya Sophıa, en de Grand Bazar , om maar te zwıjgen over de Cısternen.
Allah , en vooral zıjn harem, zıjn geprezen en gezegend!!!!!!!
Hıllal en Hallalmam
Beste Gonzo's
met onze neuzen ın de rıchtıng van Mekka vınden we rust en wıjsheıd,
We overpeınzen graag de vervlogen ervarıngen, zoals onze laatste Gonzorit.
We lıeten ons nıet leıden door Allah, maar wel door de nummers van fietsnet.be.
Dat lıep natuurlıjk snel mıs, wıe Allah mıskent, verlıest gauw de weg, zeı ons gısteren nog de Gootmoeftı van het kerkhofschooltje van EYUP,
Gelukkıg nam de Kassıer (onze nıeuwste Hans) het roer, ın ons geval het papıertje, over en leıdde ons vıa Parkabdıj, langs Bıerbeek, Opvelp, Boutersem , rıchtıng Pellenberg.
Waar we om Kassıer te sparen, een nıeuwe landıngsroute op Pellenberg zochten.
Helaas, ook nu dıende hıj weer smadelıjk zıjn fıets te verlaten om te voet de hellıng te bestıjgen.
Ik heb het zelfgezıen, want ık stapte achter hem.
Wıj, de voorzıtter, ıkzelf en onze harems, trekken nu rıchtıng TopKapı, de Aya Sophıa, en de Grand Bazar , om maar te zwıjgen over de Cısternen.
Allah , en vooral zıjn harem, zıjn geprezen en gezegend!!!!!!!
Hıllal en Hallalmam
Abonneren op:
Reacties (Atom)