De Voorzitter rijdt weer lek...en andere verhalen - zaterdag 28 november 2009

Ondanks zware druk om niet tot publicatie van dit stuk over te gaan, waag ik mij aan een objectief verslag van de feiten van zaterdag 28 november A.D. 2009.
Ik doe dit, laattijdig maar gesterkt door de openbaring van 6 december, die als een Sint-geschenk op onze Voorzitter neerdaalde.

Maar eerst naar de feiten, de naakte feiten van die winderige 28 november, waarop de taaiste Gonzo's (Rudi-met-de-gekneusde-rib, Herman, DD en DVVHL) de weersomstandigheden trotseerden en het heuvelland tussen Leuven en Tienen introkken. Koeke moest werken en Tiel en Gorpie waren in Noorwegen, op zoek naar een zalm.

Feit: de voorzitter had een moeilijke - ZEER moeilijke - namiddag: de weg moest maar lichtjes stijgen, of er gaapte al direct een serieuze kloof. Zijn trouwe luitenant-van-het- asfalt, vriend Herman, die - tegen een kleine vergoeding - doorgaans aan zijn zijde blijft op dergelijke momenten...

...zelfs zijn trouwe luitenant kon het niet langer aanzien en reed de VVHL geregeld uit de wielen.

Wat was er aan de hand? Wat was er aan de hand met dit ooit machtige lichaam, dat spelenderwijs placht heuvels en bergen van Kortrijk-Dutsel tot Halle-Boeienhoeven te temmen?
Was het het lichaam?
Was het een mentale zaak?
Was het zijn armtierige materiaal?

Zelf hield hij het op: 'het is mijn parcours niet vandaag'. Waarop hij dan maar een verhaal begon te vertellen
over een droom van
een nieuwe fiets
en over (een droom van)
een lekke band...

...die op dat eigenste moment waarheid werd (de lekke band, welteverstaan!)

De gonzo's, op dat moment midden te velde tussen de bietenhopen van het Tiense achterland, lieten de moed niet zakken:
De voorzitter begon aan zijn stilaan vertrouwde weg te voet terug naar bewoond gebied - de fiets mistroostig aan de hand.
Herman nam - na wat gefoefel met een intussen vervallen busje perslucht -

foto's van de omgeving

en Rudi zocht hulp in een naburige boerderij, waar hij een symphatieke boer en boerenzoon op hun erf trof, die - wonder boven wonder - over een volledige reparatiekit voor fietsbanden bleken te beschikken.

De voorzitter moest alleen het gat vinden

en klaar was kees. Na identificatie van de boosdoener,

dankbaar handengeschud

en de belofte van een fles Leffe (Hoegaerden voor de kleine) vervolgden de Gonzo's hun weg richting thuishaven.

Lachen met het armtierige materiaal van de Voorzitter: het is intussen te goedkoop en gemakkelijk geworden.

Maar de vragen rond zijn fysieke weerbaarheid bleven door de hoofden spoken, tot lang na de geweldig succesvolle 3e Gonzo-night...

...tot op 6 december, de dag van de Sint, het raadsel werd opgelost, de vragen een antwoord kregen.

De remblokjes van het achterwiel van de VVHL bleken, zo werd geconstateerd vlak voor de start van de Sinten-rit- al enige tijd continu tegen ditzelfde achterwiel te schuren, hetgeen zorgde voor een bijkomende weerstand, die Rudi op het moment zelf van dit schrijven wiskundig aan het berekenen is.
Logisch dat het - zelfs voor een voorzitter - dan moeilijk is deftige fietsprestaties te leveren.

De roep om nieuw materiaal voor de voorzitter klinkt alsmaar luider onder de Gonzo's. Rudi, doe wat je beloofd hebt, en neem je voorzitter mee naar een fietsenwinkel. AUB! SNEL!

Moest dit tegen volgend weekend nog niet gebeurd zijn, kruisen we onze vingers en duimen voor een rit vrij van materiaalpech. Hopelijk moet Fabienne niet werken...

DD