Gonzo's rapidetocht naar Wezemaal - zondag 31 mei 2009

Het moest snel gaan vandaag, heel snel, dus een ... rapidetocht. Zoals wij, mountainbikers, dat onder elkaar zeggen, maar hou het stil.
Het uur was,op de tweede Gonzo-night, slecht afgesproken, dus konden Hill en Herman een half uur langer slapen. Hans wou zijn zoon zien spelen op Rapide Wezemaal en Rudy wou tijdig thuis zijn voor het familiefeest. Dus crossten we weg.

Langs het bed van Napoleon doken we tussen Kortijk-Dutsel en Holsbeek de bossen van Wezemaal in. Door het rood licht, onder afkeurend gemompel van geboren Wezemalers, raasden we naar het veld van Rapide. Weer was er een jeugdvriend ('de Gerrit van de beenhouwer') die me amper herkende. Hans zorgde ervoor dat we gratis binnen konden.

De match was goed, maar de déléguée trok ook heel wat aandacht.

De match was dus goed, toch verloor Kessel-Lo met 5-0, tegen dat klootjesvolk van Wezemaal. Er zijn geen waarden meer, waar halen die boeren het lef om ons, de grootstad te laten verliezen ... Even slikken voor de zoon, die door vader goed werd opgevangen.

Hij was dus snel klaar voor een groepsfoto met zijn hevigste supporters.

Wij hadden genoeg gezien, trouwens de klok tikte, Rudy moest en zou om 12.00 thuis zijn. Kris had dat zo beslist.

Over de Middelberg, met dodelijke helling, naar de gesloten overweg, waar we vrolijk het spoor kruisten. Langs Rotselaar aan hoog tempo naar Kessel-Lo, waar we stipt om 12.00 bij Rudy aankwamen. We verwachtten toch minsten een dikke merci en twee dikke kussen van Kris, maar ... ze was niet thuis. Ze zat nog in de kerk. Met de kinderen.

Merk naast de uitputting, ook de ontgoocheling op onze karakterkoppen.

We gaan hier het verhaal van Rudy en Kris niet vertellen, maar als de mis te lang duurt en dan wil er iemand nog een lied van 5 strofen in het Frans zingen, en ondertussen zitten er thuis vier opgefokte Gonzo's te wachten ...
Ieder huis heeft zijn kruis, maar Rudy en Kris dragen dat van hun met grote waardigheid ...

Nog even langs Hans die zich aan het klaarmaken was voor de twintig kilometer van Brussel en weer was een memorabele Gonzorit voorbij. Jammer.

H.