De eenzame fietser - zondag 21 juni 2009

Ik moet toegeven, onze voorzitter is van onschatbare waarde. Hij laat door verschonende omstandigheden (heb het nog niet kunnen verifiëren) de wekelijkse rit links liggen en de andere Gonzo’s zijn zoek. Op de één of andere manier lukt het niet om dan te gaan genieten van een ritje. Van www, bbb, baeb zo naar gestolen of blinkende fietsen, het heeft allemaal z’n reden maar bottom-line, geen rit.

Nu daar zat ik dan, geen alternatief om m’n stress van me af te rijden. Of toch, waarom niet, even stiekem die fiets op om een trainingsritje maken. Vertrokken in de Katjeswilgenlaan, richting Linden. Hoog-Linden wel te verstaan, waar de rijken der aarde een stekje hebben. Via Linden naar een oude bekende van mij. Napoleon is zijn naam. Jij vindt hem in tal van plaatsen in dit gekke land van ons. Even dag zeggen en dan door richting Kortrijk-Dutsel zo naar Sint-Pieters-Rode om dan eindelijk aan te komen in Horst.

Aan het kasteel even halt houden om wat bewijsmateriaal te nemen. Stond daar verdomme wel eenzaam hoor. Maar goed, niet zeuren en ik omhoog richting onze vergaderplaats. Je weet wel, die plaats waar we met z’n allen unaniem beslist hebben om Gorpie toe te laten. Zo omhoog richting Sint-Pieters-Rode maar deze keer ben ik rechts gegaan aan het eerstvolgende kruispunt in plaats van links. Leuk bosweggetje uitlopende op een kasseistrook in dalende lijn, het ideale terrein van onze voorzitter. Dan richting Chartreuze en dan weten jullie het wel.

Hans, Hans, waar zat je verdikke. Normaal zie ik daar tenminste je achterwiel en nu niets, helemaal niets. Jawel, ’k zou niet de waarheid zeggen. Kreeg een beetje honger. Was in laatste instantie vertrokken en had besloten om niet te eten, kwestie van dat eierengevoel niet te krijgen. Herman, Herman, waar zat je verdorie. Nu geen stukje van je al zo beroemde banaan. Ach, laat maar zitten. Enige wat ik gedaan heb, is uitgekeken naar een anderskleurige op één fiets. Niet tegengekomen. Wie ik daarentegen wel gezien heb? ’t Vrouwke van onzen Tiel. Die was vlijtig aan het trainen. Toertjes aan ’t maken in Park. Tiel kan blij zijn met een vrouwtje in topconditie. Zie zo, nu thuis, en even de frustratie van me afschrijven.

’k Heb jullie gemist gasten, ’t is echt niet hetzelfde, maar dat hadden jullie al door, hé.

Rudi