Grieprit - zaterdag 2 mei 2009

De Hansen trokken op weekend. De éne naar de Ardennen (in de voetsporen van Herman en waarschijnlijk op zoek naar zijn fiets naar aanleiding van LBL (zie foto bij verslag van 24/4), de andere naar onze noorderburen (Tiel bezoekt blijkbaar graag pretparken).
De Koeke gaf niet thuis maar zat meer dan waarschijnlijk met zijn neus tussen de boeken.
De Voorzitter verleende dan ook verschoning voor deze drie Gonzo’s.

Rudi had last van Mexicaanse griep en besmette zonder schroom onmiddellijk de andere Gonzo’s.
Herman vergat zowaar zijn helm maar werd door de Voorzitter tot de orde geroepen.
Een noodscenario werd uitgedacht en hoofddeksels werden bovengehaald:

Uiteindelijk paste het derde deksel op de pot. Duimen gingen omhoog.

De tocht ging over de Oude Markt, het Begijnhof naar het Sportkot waar enkele onzichtbare taferelen zich afspeelden. Een voorbode voor wat later zou komen …

We haasten ons via een jaagpad naast een kronkelbeekje naar de Doode Beemde.

Plots sloeg het onheil toe …
Zonder enige aanwijsbare (onzichtbare) reden stuikte de Voorzitter de netels in met een val –en alom gekende schreeuwpartij tot gevolg. De andere Gonzo’s lieten hem desalniettemin voor dood achter maar keerden later bleek aangeschoten op hun (fiets)stappen terug. De schade viel al bij al mee en de Voorzitter zette zijn tocht netelgebeten verder en voegde zich bij de inmiddels tegemoetkomende Gonzo’s.

[nvdr: en waar zijn de foto's van dit martelaarschap?]

In de Doode Beemde werden mooie plaatjes geschoten van de omgeving.

Zonder Herman:

Mét Herman:
We vonden de weg naar de uitgang van dit 200 ha groot natuurgebied en volgden de Witte Bomendreef tot aan de kapel Onze-Lieve-Vrouw van Steenbergen.

Ter info :
Als je vanuit de Bosdreef dit monument barstensvol charme nadert, lijkt het alsof je voor een kerkje staat. Je bevindt je echter aan de ingang van een van de grootste kapellen van Vlaanderen.
Midden in het Meerdaalwoud liet Hendrik van Dongelberghe, ridder van Herlaer, Zillebeke en Vaalbeek en heer van Korbeek-Dijle en Steenbergen in 1652 dit prachtige gebouwtje oprichten. Op deze plaats hadden omwonenden een Mariabeeldje aan een oude eik opgehangen. Dit bleek op miraculeuze wijze mensen te genezen van de ‘heete korze’, wat we nu kennen als koorts. Toen in 1793 de Franse revolutionaire legers kerken, kloosters en kapellen vernielden, bleef de Onze-Lieve-Vrouw van Steenbergenkapel gespaard. In 1980 werd de kapel opgenomen in de lijst van de beschermde monumenten. Erfgoed Vlaanderen kreeg het beheer van de kapel in 2002 toevertrouwd. Intussen is de kapel opnieuw gerestaureerd en schittert ze als nooit tevoren, mede dankzij de steun van de vriendenvereniging.
In de kapel vind je 17de-eeuwse altaren en schilderijen; het dakgewelf is volledig afgewerkt met een stucwerkplafond. In een eerste restauratiefase werd hard gewerkt om de vochthuishouding in de kapel terug onder controle te krijgen (muren, ramen, regenafvoer van het dak ). Vervolgens werd het interieur aangepakt (altaren, wandschilderingen, meubilair ). De kapel ligt middenin de bossen, aan de rand van de Zoete Watervijvers in een ideale omgeving voor wandelaars en fietsers. De kapel is elke zondagnamiddag open.

MAAR … speciaal voor de Gonzo’s stonden de deuren van Gods huis heden zaterdag open en waagden we ons aan een bezoek.
Herman ging als een paparazzo tewerk (Rudi trachtte wat te dimmen) en haalde zijn flitser boven:

Momenten van bezinning braken vervolgens (weer) aan. Vele kaarsen brandden.

In gedachten waren we bij de andere Gonzo’s die vandaag ontbraken en die het daar ongetwijfeld zéér moeilijk mee hadden.

De blijde boodschap werd aanhoord want plotseling verscheen Het Licht achter de Gonzo’s.

Als afsluiter nam Herman nog een foto van de bergen die lonkten en die we ook hebben getrotseerd want het Meerdalwoud bracht ons terug van waar we gekomen waren.

Onze thuishaven: Kessel-Lo.
Jongens , het was een memorabele tocht !

Hill