Een afsluitend tussendoortje - maandag 29/12/2008

‘Vandaag’ zat ik omstreeks 13.18 uur ‘De Morgen’ te lezen toen mijn GSM afging. Opnemen dus. De heer Demin himself was aan de lijn die het lumineus idee had om een tochtje te maken. Bijster enthousiast was ik eerlijk gezegd niet en den Demin had dit onmiddellijk door. Ik was immers nog aan het recupereren van zaterdag en eigenlijk nog (steeds) in afwachting van het verslag. Het opzet was even duidelijk als doorzichtig. Telefoonnummers werden opgevraagd. Den Demin zou Tiel en Rudi even optrommelen en mij vervolgens voor voldongen feiten plaatsen.

Om 15.30 u ging de bel en den Demin nam zijn dromen voor werkelijkheid. Tiel en Herman kon niet mee wegens WerkWerkWerk. De Koeke had al eerder aangegeven dat hij tot 15.20 u moest…..WWW-en om vervolgens aan het blokken te slaan. Als dat geen onderscheiding wordt. Een kaars opsteken in Scherpenheuvel moet blijkbaar helemaal niet meer. Rudi liet deze beker uiteraard niet aan zich voorbijgaan en stond den Demin in vol ornaat op te wachten evenwel na eerst enkele permissiebelletjes te hebben gepleegd met Kris die samen met enkel Gonza’s aan het winkelen was voor de overgang van oud naar nieuw.

De twee heren kwamen de Voorzitter uit zijn winterhol halen die zich natuurlijk niet liet kennen. Rudi ging zelfs de fiets van ondergetekende eigenhandig uit de garage halen, zo hevig was de drang tot Gonzotocht. Deze ging richting Sneppenstraat, Slangenstraat, bos in, zwaar klimmen. Tijdens de afdaling schoten enkele herten onze wielen voorbij. Echtig waar! Was dit een voorteken ‘niet te het rijen’ (dialectisch uitspreken aub).

We zetten vervolgens de beklimming in langsheen de ‘Delleput’ om dan via het ‘Bed van Napoleon’ af te zakken richting … onze Blogmaster. Blijkbaar was er ten huize Depuydt-Collet een feestje aan de gang want de vehikels van de families Dehaene en Demin werden op de oprit vastgesteld. Onze blogger bleek echter niet op het appél te zijn doch wel zijn lieftallig vrouwke Heidi die al snel met verve haar rol van mama-paparazzi opnam nu Herman verstek moest laten gaan.

Binnen bleken er naast een resem wilde en brave kinderen ook nog Annemie, Wim en Katrien rond de tafel verzameld te hebben. Weinig licht, dat wel. Lampen werden dan maar verplaatst. Blogger Joost belde telepathisch op met de mededeling dat hij in aantocht was. Het te volgen minutenschema tot A’pen en terug werd uit de doeken gedaan door Heidi. Koffie en (pannen)koek werden ons deel. Bloemkool lag in het verschiet van de Voorzitter. Sterfbed- en bowlingverhalen deden de ronde.

Om 16.44 uur werd de terugtocht ingezet doch niet zonder het schieten van enkele afscheidsplaatjes door de vrouw des huizes. Den Demin had opvallend wat meer tijd nodig om afscheid te nemen doch kon net voor de koude afdaling naar Vlierbeek de troepen vervoegen. Rudi zette zich ‘dwaas’ (verwijst naar de plaats waar Rudi zich nooit kan houden waarna een voorbijganger hem dit predikaat toedichtte) op kop en sleurde zich nog eens stevig aan het Gonzopeloton.

Ziezo, dit was écht het verslag van de laatste tocht uit … 2008!

Ter afsluiting van dit historische jaar 2008 voel ik me de best geplaatste persoon om u allen, uw wederhelften en uw nakomelingen een nakend en gelukkig 2009 toe te wensen !!!

Dat wij in 2009 nog vele horizonten mogen ontdekken die dan telkenmale ingekaderd mogen worden door onze Blogmaster.

Dat wij in 2009 nog veel verslagen mogen ontvangen en nog méér commentaren.
Dat wij ook in 2009 één of hopelijk meerdere kaas -en zwijnavonden mogen meemaken.

De Voorzitter van de Gonzo’s