Na de torens van Tienen, de toren van Aarschot en café 'Onder de toren' van Haacht, besloten we onze horizont te verleggen: De torens van Brussel!!
Zonder kaart of voorbereiding volgden we de spoorlijn van in Herent, langs Winksele, Veltem, Erps en Kwerps, Kortenberg en Nossegem.
Daar zagen we de VRT-toren in de verre verte . Te verre verte want Hill zag hem niet, gelukkig heeft Rudy scherpe ogen. Zelf zaten we niet meer zo scherp , dus besloten we die toren en zijn Brussel te laten voor een volgende rit.
Er moest trouwens nog gekookt worden voor het feest bij moemoe. Dat is Leen haar kant, dus daar kan ik echt niet te laat aan beginnen. Als dat voor mijn kant is, ligt dat toch gemakkelijker. Dat zijn wel jullie zaken niet, dat wordt hier nog erger als facebook.
Terug terzake, dat - terwijl ik dit schrijf - net bezig is met een item over het asielcentrum, waar wij net voorbijfietsten:
We reden langs de tunnel onder de luchthaven , om daarna terug richting Leuven te bollen.
We probeerden foto's te nemen van landende vliegtuigen en wij tesamen :
Dat lukte dus niet zo goed, daarom legden we contact met een ander vervoersmiddel dat ons trouwens nauwer aan het hart ligt. 
We konden zelf praten met enkele passagiers en de piloot, of hoe heet dat bij dat vervoersmiddel.
Om te vermijden dat moemoe honger zou krijgen, en we willen zeker niet dat dat onze fout is, moest ze van mijn kant zijn was dat niet zo erg, maar dat zijn dus weer jullie zaken niet, fietsten we met een stevige rugwind huiswaarts.
We maakten nog de bedenking dat Brussel echt wel binnen ons bereikt ligt. Op anderhalf uur moeten we op de Grote Markt kunnen zijn!
Tot mijn verbijstering merk ik nu dat ons fototoestel nog bij moemoe ligt, ik heb daar ook foto's genomen.
Het ligt op de vensterbank naast de kerstboom. Ik heb het daar zelf gelegd, nadat ik foto's had genomen van Anna die haar nieuwjaarsbrief leest. Moest dat nu bij mijn kant zijn zou ik durven vragen om de foto's even door te sturen, maar het is Leen haar kant en dat ligt toch moeilijker.
Ik zal het verslag al doorsturen, de foto's volgen waarschijnlijk op dinsdagavond.
Als ik het fototoestel nog terugvindt. Langs mijn kant zou dat geen probleem zijn, maar...
Leen roept dat ik moet komen slapen, ik zal maar rap gaan, straks ligt ze nog op mijn kant!
Herman
3 opmerkingen:
Een verslag dat je continu leest met een glimlach ;-) Mooi Herman, mooi
ik denk dat er in die vliegtuigen een paar gerepatrieerden zaten.
Herman: prachtige weergave van een waar gebeurd verhaal !
moemoe : bedankt voor alles !
Amai mannen, het was weeral een historische tocht !!
Gelukkig dat het niet langs mijne kant was, dan hadden we nog meer problemen dan alleen met ons moeder ....
-hans
Een reactie posten