De nummer 17 eindelijk gevonden!

Zondagmorgen 10.30u op DE stoep.  Tamelijk fris aan de vis, de display aan het Artoisplein gaf 6° aan.  Desalniettemin een deugddoend zonnetje dat dra zijn warmte zal afgeven.  3 gonzo's met korte broek,  blote witte benen die, zoals we later aan den lijve zullen ondervinden, menig vrouwenhart sneller zal doen slaan!

Onzenerman had een van zijn lievelingstochtjes voorbereid, naar Tienen en dan via Hoegaarden en Meldert terug naar huis.  Zo'n 57 km, maar met de mogelijkheid om hier en daar een shortcut te maken, aangezien Gonzo Tiel uit zijn winterslaap is ontwaakt, en terug zijn conditie op peil moet brengen.  Maar we hebben hem niet moeten ontzien, de volledige tocht is onversneden uitgereden, weliswaar met hier en daar enkele verwarringen en versnipperingen.
Deze tocht hebben we al eens gedaan op zondag 9 oktboer 2011.  Als je het verslag van toen naleest zal je merken dat er toen teen en tander misliep.  Inderdaad, de nummer 17.  Zouden we hem ditmaal vinden?

5 Gonzo's reden via de Zavelstraat richting Tienen, VVHL, Tiel, Herman, Rudi en ikzelve.  Fantastisch fietsweer, fris lentezonnetje en nagenoeg geen wind.  Op een ik en een gij kwamen we het bord van de bebouwde kom van Tienen  tegen.

Op de grote markt van Tienen hielden we even halt om de vervallen chocolade wafeltjes van VVHL op te eten, terwijl we een vloot van Honda Goldwings aanschouwden.

De benen zaten bij iedereen goed vandaag en er werd beslist door te rijden naar Hoegaarden.  De hoogmis was er net gedaan.  Aangezien het Palmzondag was vandaag, bezochten we met z'n allen de kerk. Stukken van de palmboom lagen nog op de grond. Rudi en Herman, de meest gelovigen onder ons, namen deze mee om hun fiets te sieren met deze gewijde takken.  We konden nog net verhinderen dat onze VVHL het spreekgestoelte besteeg, het zou nochtans iets voor hem zijn, PVHL, pastoor voor het leven.

Na het bezoek aan de tuinen van Hoegaarden, http://www.detuinenvanhoegaarden.be, gingen we op zoek naar de beruchte nummer 17.  In tegenstelling tot zondag 9 oktober 2011, hadden we deze dadelijk gevonden, hoe is het mogelijk!  En het was een mooie; na een stevige helling een lange afdaling met aan de horizon het Sint Janscollege van Meldert.

Toen kwam de verwarring en de versnippering, Rudi, VVHL en ikzelve hadden het bordje 91 niet gezien.  Na 5 minuten wachten hadden we door dat Herman en Tiel dat wel hadden gezien...  Een fikse achtervolging volgde, die tot in Lovenjoel duurde.  

In Korbeek lo eisten de kilometers dan toch hun tol, Tiel kreeg een hongerklop.  In cafe Casablanca trakteerde Herman op een reep witte chocolade met pralinévulling.  Dankjewel Herman!  Even overwogen we  om een frisse pint te bestellen, maar we realiseerden ons dat Rudi en VVHL ons opwachtten bij DD.

Wel beste bloglezers, we troffen DD aan in z'n pyama, het was reeds 14u gepasseerd.  Daar nog aan toe, het was tenslotte zondag, en hij was herstellende van een, naar eigen zeggen een geknelde zenuw, maar we moeten DD toch wijzen op enkele vestimentaire regels.  Een gestreept hemd op een geruite broek, dat kan echt niet.  Helaas hebben we niet kunnen vaststellen of Katrien met een gestreepte broek en een geruit hemd rondliep, ze was alreeds gekleed.

Noteer alvast in jullie aganda, zaterdag 26 mei 9.30u MTB tocht in Wilsele dorp ter gelegenheid van de festiviteiten aldaar, uitgetekend door gonzo Gorpie een een plaatselijk talent.

Maandag 9 april, 10.30u volgende gonzo tocht.

Stevige Gonzo groet

gorpie