In apocalyptische omstandigheden verzamelden de Gonzo’s op het ongewoon vroege 10 uur op de stoep van de voorzitter.
Kwamen opdagen:
-VVHL himself, met een kleine kater na het de avond voordien door hem georganiseerde en geheim gehouden feestje (dat het ging om een privé-onderonsje met een select gezelschap van Gonzo’s kwam echter al gauw de niet uitgenodigden ter ore)
-Rudi, eveneens aanwezig op het voornoemde feestje
-Gorpie, niet aanwezig op het voornoemde feestje, maar niettemin met een kater
-Herman, ook niet aanwezig op het voornoemde feestje en met een geur van gebakken friet rond het lijf
-DD, idem als Herman
-Kameraad Koen was druk aan het werk in een huisje in Dardennen dat vanaf medio 2011 zal dienen als uitvalsbasis voor Gonzo-tochten in Dardennen. Dus geldig verexcuseerd
-Tiel, wel aanwezig op het voornoemde feestje, gaf verstek
-Kassier, niet aanwezig op het voornoemde feestje, gaf forfait wegens lage rugpijn opgelopen tussen de bloesems (tiens, tiens).
We reden een tocht, klein in kilometers, maar groot in inspanning.
Langs de Vaart en Wilsele (waar Gorpie werd opgepikt) tot Herent. Omhoog richting Bertembos, waar we met een mooie boog omheenreden; de buizerds wachtten vergeefs op hun prooi.
Herman (een beetje ontgoocheld omdat de tocht opnieuw niet langs Meensel-Kiezegem en de
beloofde koffie van nonkel Jos leidde) wist een goed paadje richting Bertem…
De Gonzo’s ploeterden enkel- en pedaaldiep door de modder in een gestage regen; het gevloek van de voorzitter was niet van de lucht.
Bij een spekgladde afdaling sloeg de fiets van DD dubbel paraplu. Een forse trek later stond het stuur weer recht, maar was ook de voorste versnellingskabel kaput. Op kleinste vitesse verder, dus.
Het tweede mankement viel – ironisch genoeg – de bedenker van dit paadje te beurt: modder tussen de remmen, dus geen remmen meer voor Herman. Gelukkig was een bejaard echtpaar bereid het nodige materiaal ter beschikking te stellen om dit euvel bij te sleutelen. Onder een luid “Wie gaat er nu met zo’n weer fietsen” van de vrouw des huizes, ging het verder bergaf naar Bertem en dan weer bergop naar Korbeek-Dijle. Alwaar, midden te velde, de linkerpedaal en de pedaalstang van de VVHL besloten onafhankelijk verder te rijden. Op die manier was, zelfs voor een voorzitter, verder fietsen onmogelijk… Maar dat was zonder onze klusjesman Rudi gerekend. Hij fikste het een en ander (voorlopig) middels een drietal sleutels.
Omdat we op de oever van de Dijle al lang onderweg waren, maar meer stilgestaan dan gefietst hadden, namen we er nog een stuk Groene Tocht bij in Heverleebos. Intussen werd ook Rudi geplaagd door een defect aan de hypermoderne schijfremmen. Bovenaan het bos kwam de VVHL opnieuw door met een separatistische pedaal in de hand. Gelukkig woonde een andere klusjesman, die van het werk van Herman, vlakbij. Hij deed open met een zak frieten van 5 kg in de hand, maar bleek even later even handig met imbus-sleutels en olie.
Omdat het lot zo genoeg getart was, reden we de kortste weg door het bos naar huis. Alwaar Herman (tot afschuw van Leen) zijn infrastructuur ter beschikking stelde voor het afspuiten van onze gefolterde rossen en gemartelde lijven. In de striemende regen reed ieder vandaar naar een warme douche.
Volgend weekend geven ze zomerweer…
DD
Geen opmerkingen:
Een reactie posten