Fris aan de vis! - zondag 7 maart 2010
De zon scheen deze morgen toen ik de gordijnen open schoof. Na weken grijze toestanden doet een blauwe hemel je wonderen, mijn dag kon al niet meer stuk! Ik heb uitgekeken naar deze Gonzo-rit, minstens 3 ritten heb ik moeten missen, en dat begin je te voelen. Mijn fiets, net terug van de fietsenmaker, nieuwe achterband en nieuwe remblokjes, was klaar voor de actie! Ondanks de deugddoende zonnestralen stond er een ijskoude noordoosten wind. Afspraak om 10.30u bij Herman. Ik passeerde bij de voorzitter, dan konden we samen naar ginder. Tiel had hetzelfde idee. Maar wat was dat? Tiel verscheen met een spiksplinternieuwe Gazelle! Bijna hetzelfde model als de voorzitter, maar dan goedkoper. Toch dezelfde kleur. Ik merkte het revolutionaire zadel op. 'Is dat voor de aarsverluchting?' vroeg ik nieuwsgierig, doelend op de grote spleet in het zadeloppervlak. Toch niet, om geen slaperig gevoel te krijgen in het mannelijk lid. Enfin, zo heb ik het begrepen. Ik heb last van slaperige vingers op de fiets, maar van slaperige mannelijke leden, had ik nog niet gehoord. Mooi zadel. Zie hieronder, Tiel met zijn nieuwe fiets, zie ze blinken.
De zon scheen deze morgen toen ik de gordijnen open schoof. Na weken grijze toestanden doet een blauwe hemel je wonderen, mijn dag kon al niet meer stuk! Ik heb uitgekeken naar deze Gonzo-rit, minstens 3 ritten heb ik moeten missen, en dat begin je te voelen. Mijn fiets, net terug van de fietsenmaker, nieuwe achterband en nieuwe remblokjes, was klaar voor de actie! Ondanks de deugddoende zonnestralen stond er een ijskoude noordoosten wind. Afspraak om 10.30u bij Herman. Ik passeerde bij de voorzitter, dan konden we samen naar ginder. Tiel had hetzelfde idee. Maar wat was dat? Tiel verscheen met een spiksplinternieuwe Gazelle! Bijna hetzelfde model als de voorzitter, maar dan goedkoper. Toch dezelfde kleur. Ik merkte het revolutionaire zadel op. 'Is dat voor de aarsverluchting?' vroeg ik nieuwsgierig, doelend op de grote spleet in het zadeloppervlak. Toch niet, om geen slaperig gevoel te krijgen in het mannelijk lid. Enfin, zo heb ik het begrepen. Ik heb last van slaperige vingers op de fiets, maar van slaperige mannelijke leden, had ik nog niet gehoord. Mooi zadel. Zie hieronder, Tiel met zijn nieuwe fiets, zie ze blinken.
Het rollend materiaal van de Gonzo's raakt stilaan vernieuwd, er blijven nog 3 oude wrakken over. Van sociale druk gesproken. Blijkbaar is het nieuwe materiaal recht evenredig met de prestaties, Tiel was sterk vandaag!Vanwege de slechte staat van de wegen in het bos, half bevroren modder, werd er vandaag gekozen voor betonjeannetterij: een rit op verharde wegen. Herman had een rit van 30 km uitgestippeld op het uitgebreide knooppuntennetwerk. We vertrokken in noordoostelijke richting, wind op kop dus. DD, gaf gewoontegetrouw het tempo aan. Zelfs met 7 Leffes achter de kiezen, gisteravond op de spaghetti-avond van de chiro, was ie niet te houden. Hij moest op tijd thuis zijn, van corvee op de musical. De eerste helft van de rit leidde ons langs nieuwe onbekende wegen naar Binkom. En mede door de felle tegenwind, leek het of we alleen maar bergop fietsten. Halfweg stopten we voor de gebruikelijke foto.
De voorzitter gaf aan dat het tijd is voor belangrijke beslissingen, de nakende Gonzo-night, de aanwerving van een nieuwe Gonzo, enz. Maar helaas, tijdsgebrek. Op tijd thuis zijn was het belangrijkste. Terug richting Kessel-Lo, en nu wind in de rug. En dat scheelt een pak, de zonnestralen begonnen hun warmte af te geven, hmm zalig. In een wip stonden we terug in Kessel-Lo, bij Herman. In de laatste kilometers probeerden Hans en Rudi toch even langs het bos te rijden. Dat zag de voorzitter niet zitten, te gevaarlijk. En alweder waren het wijze woorden. Toen wij reeds achter een warme choco zaten bij Leen aan tafel, kwamen ze binnen gestrompeld, gevallen... Taken werden verdeeld voor de nakende Gonzo-night, en voilà, iedereen was op tijd thuis.Het was een mooie rit.
Gonzo Gorpie
Geen opmerkingen:
Een reactie posten