Gonzo's showen hun nieuwe fietsen:
een kort verslag van een belachelijk evenement
op 27 december 2009

Op een zondagvoormiddag fietsen is moeilijk.
Op een wegdek, vol aangekoekte en aangevroren sneeuw is het ook moeilijk fietsen.
Maar echte Gonzo's draaien daar natuurlijk hun hand niet voor om.
Het wordt pas echt moeilijk als er nieuwe fietsen worden ingereden.
één fiets, dat is erg, maar twee nieuwe fietsen ...
Als twee trotse kleuters stapten de voorzitter voor het leven en de Gonzo die graag voetbalt en dus vaak is gekwetst, rond hun fiets.
Darwin heeft uitgelegd waarom een pauw, door de selectie, een staart heeft verworven.
Hij zou de uitstraling van twee Gonzo's naast hun nieuwe fiets moeten kunnen voelen!

Gorpie en ik zijn zeker niet jaloers.
We hebben alle twee een mooie rode fiets en een mooi lichaam, volgens Darwin's selectieleer hebben we alle kansen. Maar er zijn grenzen.

Gelukkig lag de voorzitter voor het leven gauw in de modder, zijn klikpedalen zijn nog niet goed afgesteld. De Gonzo die graag voetbalt en dus vaak is gekwetst, zijn ketting bleek ook nog niet goed afgesteld ...

Dus konden Gorpie en ik met onze gerodeerde, rode fietsen het tempo aangeven. De wegen lagen spiegelglad maar toch crossten we langs Pellenberg, langs Lubbeek en boven Linden naar de blogmaster.

Die zou ook een nieuwe fiets hebben. Een Brompton.

Een Gonzo kan veel verdragen, maar drie trotse pauwen paraderend rond hun nieuwe fietsen ...
Een zondag kan lang duren.

Eindelijk werd het spannend. De blogmaster, in hemdsmouwen, daagde de andere Gonzo's uit voor een sprint. Hoonlachend stapten de mountainbikers op hun stalen ros, smalend kijkend naar de Brompton, amper zichtbaar onder de blogmaster.

Hoe zoiets afloopt:


Mijn zondag werd helemaal verknoeid toen ik 's avonds Gorpie zijn nieuwe fiets zag uittesten:


Volgende keer: vier nieuwe fietsen...

Herman

The hammam experience - zondag 13 december 2009

+++ PRO'S +++

1. We hebben een stukje buitenland ontdekt, op amper een half uurtje van Kessel-Lo.
2. De Amerikaanse "voiture" van Tiel heeft de test glansrijk doorstaan: volgeladen met zes Gonzo's en de blogmaster - met elk nog een rugzakje met zwembroek en handdoek - toch comfortabel ter bestemming geraakt. Met dank aan de chauffeur.
3. We zijn eindelijk weer proper, want niet meer gewassen sinds de Gonzo-night.
4. De Egyptische halal-keuken voldoet helemaal aan Gorpies verwachtingen: "Het moet niet lekker zijn, als het maar veel is!"



--- CONTRA'S ---

1. Er is nog werk aan onze "uitburgering" voor we ons echt thuis kunnen voelen in de jungle van Brussel Noord.
2. De brandstofslurpende bak van Tiel kan in deze tijden van klimaatopwarming uiteraard niet door de beugel. Maar nog altijd beter één volgeladen brandstofslurpende bak op de baan, dan zeven Gonzo's in de trein, waar toch alleen maar je portefeuille wordt gejat ...
3. Dankzij de kickboxende masseur ben ik nu de trotse eigenaar van de cumulatieve huidaandoeningen van mijn voorgangers op zijn pijnbank. Mijn rug vertoont trouwens veel gelijkenissen met het aangezicht van Silvio Berlusconi.
4. Gorpie had "honger als een paard", maar kreeg toch zijn bord niet leeg ... In Egypte rekenen ze natuurlijk in nijlpaarden.

De blogmaster himself

Hammam or not to Hammam - zondag 13 december 2009

Zondag, 10u30 vroeg, kwamen we weer samen ten huize voorzitter. Voor het eerst wat frisser, maar we hadden wel een stralend zonnetje. ’k Snap niet goed waarom er zoveel debat is in Kopenhagen. Ook speciaal is dat alle Gonzo’s paraat waren. Zeven stuks in totaal.

Gespreksonderwerp was de nakende uitstap naar een oord van verderf. Een spervuur van vragen hoe het er daar aan toe zou gaan. Herman nam zelfs de telefoon in de hand om een vrouwelijk onderbroekje te ronselen. Waar gaan we naar toe zeg. Slechts één Gonzo laat dit alles aan zich voorbij gaan. Tuurlijk gaan ze dan aan het roddelen. Van klein pietje tot koppigaard maar ’t sterkt ne mens hé. Niemand die eraan denkt dat er maar zeven plaatsen zijn in de prachtmobiel van Tiel.

Ander veel besproken onderwerp is de fiets van onze voorzitter. Zulk materiaal zou men niet meer van stal mogen halen. Zelfs de meest elementaire zaken functioneren niet meer. Neem de remmen. Wel, de achterste moet steevast ontkoppeld worden aangezien er een continu slepen is tegen het wiel. Maar er is verandering op til. Grote verandering. Een prachtexemplaar is in aanbouw. De Gazelle W4, een mountainbike om U tegen te zeggen. Een advocaat waardig, genegotieerd tot in de tandjes. Sommigen onder de Gonzo’s hebben het prachtexemplaar al mogen aanschouwen. Kwestie van al dan niet op dat goede blaadje te staan, zeker. Maar heren Gonzo’s, zie hier een oprechte waarschuwing. Hij gaat vliegen, jawel vliegen over de Vlaamse wegen met dit professionele materiaal.

Goed, vandaag gingen we het kort houden. Hans gaf aan dat hij graag op de middag thuis wou zijn. We hadden een rit Kessel-Lo – Huldenberg – Kessel-Lo voor de de A-ploeg en een rit Kessel-Lo – Leuven – Kessel-Lo voor de B-ploeg. Bedankt Herman om ook deze keer weer het parcours uit te tekenen, geschreven op elk van deze goddelijke lijfjes. Wij langs de Bondgenotenlaan, waar we afscheid namen van de B-ploeg. Lang het begijnhof en ’t sportkot richting Korbeek-Dijle. Ook zeker is dat we op de nagelnieuwe bike geen bel hoeven te zetten. De wandelaars onder ons worden gewoon op de hoogte gebracht van aanstormende Gonzo’s bij monde van luidkeelse oergeluiden. ’k Laat het aan de lezers van dit verslag over de juiste Gonzo te selecteren.

Aangekomen in Korbeek-Dijle even het vrouwelijke fietsverkeer voorrang geven. Koeke was even niet te houden en wou absoluut de zeer drassige weide in vliegen, langs de Doode Bemde. Aangekomen in Neerijse kwamen we tal van collega’s mountainbikes tegen. Verder gaan langs de stroom richting Huldenberg leek niet echt een goed idee. Flexibel als we zijn, open staan voor verandering (wat dit betreft ;-)) besloten we om onmiddellijk rechts te gaan richting Leefdaal. Eventjes op de trappers staan, want in Leefdaal gaat het even steil bergop. Gorpie op pure kracht naar boven. Ook onzen Tiel zeer dapper mee over de hellingen en eens boven telkens weer genieten van dit landschap. Wij richting Heverlee. Voor het binnenrijden even tijd om een babbeltje te maken met een lokale held. Je hebt van die mensen die “echt” begaan zijn met de natuur. Maar goed ook, want je hebt van die politici die denken dat ze alles mogen geven aan het gemotoriseerde verkeer. Kun je ’t geloven dat ze een pracht van een landweg willen opofferen aan meneer de vrachtwagen? Van die boer geen eieren, natuurlijk. Na het nemen van het nodige fotomateriaal wij verder.

Toch even meegeven dat we de plaatselijk kranten in ’t oog moeten houden. ’t Zou me niet verbazen mocht daar plots op de voorpagina, dit in vol ornaat, één leider te zien zijn in volle inspanning. Langs de Kapeldreef, het kasteel van Arenberg, Heverlee-station klaar voor een laatste inspanning, de Tivoli-helling. ’t Was weer zeer leuk geweest. Door al de drukte 2 zaken vergeten. Moest wat papierwerk geven aan onze Hill en nog wat euro’s aan Hans. Dus weer op pad om vervolgens onzen Hill te storen in z’n middagdutje en Hans in z’n ...
Neen, ’k ga het niet neerschrijven. Het enige wat ik wil meegeven is dat hij in de gang aan het paraderen was met één minuscuul slipje al roepende “Laat Kris nu niet binnen of ze wil niet meer naar buiten”. Man...man...hammam.

Veel plezier gasten, denk echt aan jullie, zeker nu want “le moment suprème” is bezig in dat oord van plezier. Ik hoop dat jullie eraan denken, de witte handdoek is voor van boven.

Rudi

Sintenrit - zondag 6 december 2009

Nu het mysterie van het remblok-tegen-achterwiel ontrafeld werd in het o-zo-mooi verslag van DD en dienvolgens meteen ook de reden van mijn minprestaties, mocht een tochtje op Sintendag niet ontbreken.

Helaas moest Sinte Herman naar jaarlijkse gewoonte met zijn knol afzakken naar de Heikant alwaar oude scoutsvrienden voorrang kregen op de Gonzo’s.

Gorpie zegde in extremis af wegens … van uur vergist! Hij werd thuis verwacht om 15.00 uur waar het vertrek was ingepland om 14.30 uur. Iets te nipt dus.

Tiel maakte zijn wederoptreden en de tocht werd aangepast naar zijn vermogen en beste vriend Achilles: de Hoeveroute.

Slecht weer vandaag was ook van de partij.

Op het einde van de rit zagen we eruit als Zwarte Pieten. Modder, slijk en nattigheid werden in ons schoentje geworpen.

O kom maar eens kijken … echter zijn er geen foto’s beschikbaar.

Bij de Koeke mocht DD onze vehikels schoonspuiten en kregen de Gonzo’s cola en lekkers toegesmeten op het terras van de vrouw des huizes.

Rudi vertrok rechtstreeks naar één of ander feestje van één of andere broer.

Het was een winderige tocht over glibberige daken.

De Voorzitter

De Voorzitter rijdt weer lek...en andere verhalen - zaterdag 28 november 2009

Ondanks zware druk om niet tot publicatie van dit stuk over te gaan, waag ik mij aan een objectief verslag van de feiten van zaterdag 28 november A.D. 2009.
Ik doe dit, laattijdig maar gesterkt door de openbaring van 6 december, die als een Sint-geschenk op onze Voorzitter neerdaalde.

Maar eerst naar de feiten, de naakte feiten van die winderige 28 november, waarop de taaiste Gonzo's (Rudi-met-de-gekneusde-rib, Herman, DD en DVVHL) de weersomstandigheden trotseerden en het heuvelland tussen Leuven en Tienen introkken. Koeke moest werken en Tiel en Gorpie waren in Noorwegen, op zoek naar een zalm.

Feit: de voorzitter had een moeilijke - ZEER moeilijke - namiddag: de weg moest maar lichtjes stijgen, of er gaapte al direct een serieuze kloof. Zijn trouwe luitenant-van-het- asfalt, vriend Herman, die - tegen een kleine vergoeding - doorgaans aan zijn zijde blijft op dergelijke momenten...

...zelfs zijn trouwe luitenant kon het niet langer aanzien en reed de VVHL geregeld uit de wielen.

Wat was er aan de hand? Wat was er aan de hand met dit ooit machtige lichaam, dat spelenderwijs placht heuvels en bergen van Kortrijk-Dutsel tot Halle-Boeienhoeven te temmen?
Was het het lichaam?
Was het een mentale zaak?
Was het zijn armtierige materiaal?

Zelf hield hij het op: 'het is mijn parcours niet vandaag'. Waarop hij dan maar een verhaal begon te vertellen
over een droom van
een nieuwe fiets
en over (een droom van)
een lekke band...

...die op dat eigenste moment waarheid werd (de lekke band, welteverstaan!)

De gonzo's, op dat moment midden te velde tussen de bietenhopen van het Tiense achterland, lieten de moed niet zakken:
De voorzitter begon aan zijn stilaan vertrouwde weg te voet terug naar bewoond gebied - de fiets mistroostig aan de hand.
Herman nam - na wat gefoefel met een intussen vervallen busje perslucht -

foto's van de omgeving

en Rudi zocht hulp in een naburige boerderij, waar hij een symphatieke boer en boerenzoon op hun erf trof, die - wonder boven wonder - over een volledige reparatiekit voor fietsbanden bleken te beschikken.

De voorzitter moest alleen het gat vinden

en klaar was kees. Na identificatie van de boosdoener,

dankbaar handengeschud

en de belofte van een fles Leffe (Hoegaerden voor de kleine) vervolgden de Gonzo's hun weg richting thuishaven.

Lachen met het armtierige materiaal van de Voorzitter: het is intussen te goedkoop en gemakkelijk geworden.

Maar de vragen rond zijn fysieke weerbaarheid bleven door de hoofden spoken, tot lang na de geweldig succesvolle 3e Gonzo-night...

...tot op 6 december, de dag van de Sint, het raadsel werd opgelost, de vragen een antwoord kregen.

De remblokjes van het achterwiel van de VVHL bleken, zo werd geconstateerd vlak voor de start van de Sinten-rit- al enige tijd continu tegen ditzelfde achterwiel te schuren, hetgeen zorgde voor een bijkomende weerstand, die Rudi op het moment zelf van dit schrijven wiskundig aan het berekenen is.
Logisch dat het - zelfs voor een voorzitter - dan moeilijk is deftige fietsprestaties te leveren.

De roep om nieuw materiaal voor de voorzitter klinkt alsmaar luider onder de Gonzo's. Rudi, doe wat je beloofd hebt, en neem je voorzitter mee naar een fietsenwinkel. AUB! SNEL!

Moest dit tegen volgend weekend nog niet gebeurd zijn, kruisen we onze vingers en duimen voor een rit vrij van materiaalpech. Hopelijk moet Fabienne niet werken...

DD