Met de Gonzo's naar Moemoe - zondag 27 september 2009

Even voorstellen. Moemoe is de schoonmoeder van Herman en dus moeder van Leen. Om één of andere duistere reden was hij niet zo happig om er naartoe te rijden. Ons bezoek ter plaatse zou alles verklaren. Tot zover deze intro.

Maar wie er ging mee op tocht: DD + HN + VVHL + RVDV.
Gorpie had vrienden over de vloer en de Koeke moest naar vrienden.

Rudi kwam in de voormiddag al hinkend toch vrijstelling vragen en aan zoveel leed kon de Voorzitter niet weerstaan. Hij had zelfs zijn hele familie meegebracht uitgezonderd Kaatje die net geland was met één of andere vriend die graag vliegt, zo bleek. Later kwamen we Lex en Kaatje close tegen dus alles picobello in orde. Moet kunnen.

De Voorzitter ontving nog een mail van Gorpies secretaresse:

“beste Gonzo's

mijn dierbare echtgenoot heeft me zonet gepromoveerd tot persoonlijke secretaresse, vandaar dit bericht.
Graag zou hij zich willen vervoegen tot het select clubje mét stalen ros op zondagmiddag 14:30h of beter 14:31 h want chic volk komt steeds nét iets te laat...

gegroet,

Gonza (zonder "ag") Ingrid”

Na wat bandenopgepomp (later bleek dat Herman dat beter niet had gedaan) vatten we de tocht aan naar het bed van Napoleon richting Gelrode. Herman had daar namelijk zondag bij het ochtendgloren een douwtrip gedaan met kameraden uit Rotselaar. Overgebleven koffiekoeken zouden Gonzo’s deel worden.

We passeerden door de fruitbomen en pikten met permissie van de plaatselijke fruittelers een appeltje mee voor de dorst. We leunden tegen een muur die daar al staat sedert 1814 om de appeltjes mooi te laten gedijen.

De afdaling was gevaarlijk en de Voorzitter nam als vanouds zijn verantwoordelijkheid, niet zonder risico’s want bijna ging hij overkop.
Aangekomen in Wezemaal belden we meermaals aan bij de vrienden van Herman die na lang aarzelen de deur voor de Gonzo’s openden. Een mooie tuin openbaarde zich aan ons. De vrouw des Huizes kwam aangedwarreld.

Herman stond weer in het middelpunt van de belangstelling.

Koffiekoeken van enige douwtijd geleden werden verorberd. Vervolgens op naar moemoe. Afspraken werden gemaakt. Er zou niet geroepen worden door de Voorzitter. Het erf diende rustig betreden worden. Vreemd dat Herman zich zo anders voordeed. We draaiden het erf De Meyer-van den Eynde op. Vanuit de lucht een prachtig gezicht.

Zat die vriend van Kaatje hier soms voor iets tussen?

Moemoe bleek thuis te zijn. Herman plaatste zich onmiddellijk naast moemoe.

We mochten Maria zeggen maar bleven moemoe zeggen. Het interieur was van alle tijden evenals de bril die Den Demin voor de gelegenheid had opgezet.

We zetten ons aan tafel in ‘d’eerste plats’ waar Herman zijn rol van ideale schoonzoon met verve trachtte te verdedigen.

We kregen onmiddellijk drank en lekkere speculaas toegeschoven van moemoe. Ondertussen werd aan prospectie gedaan in de ouderlijke woning van Leen en wat bleek:

1. Leen heet eigenlijk Marleen en is de jongste van een gezin met 4 kinderen, 3 broers gingen haar voor:

Theo, Jan en Hedwig, allen nazaten van de De Meyer-Van den Eynde en Willems –Van der Elst. Voor slechtzienden: (Mar)Leen is tweede van rechts.

2. Samen goed voor 13 kleinkinderen, duidelijk niet evenredig verdeeld.

3. Herman en Leen (alias Johnny & Marina) hebben vroeger meegedaan met Tien om te Zien en hadden zelfs een eigen supportersclub.

Moemoe sprak niets dan goeds over Leen. Ze was onverzettelijk, ze gaat ervoor, is niet van haar stuk te brengen. De Gonzo’s konden dit alleen maar beamen. Herman kwam helaas in het stuk niet voor en dit verklaarde meteen waarom Herman aanvankelijk zo weigerachtig deed. Stilaan viel de puzzel in elkaar.

Met verhalen van vroegere tijden werden de Gonzo’s uitgeleide gedaan. We verlieten het erf van moemoe en reden richting Wakkerzeel, Rotselaar en Wijgmaal. Herman bleek ook moe-moe te zijn, dachten we toch toen hij plots het tempo onderuit haalde en zijn wiel wou hersteken. Maar wat bleek? Hermans ros had platte band! Stak moemoe hier voor iets tussen? Nee toch!

De Gonzo-solidariteit schoot op gang. Herman zat in met Anna die om 18.00 uur bij de Chiro diende worden afgehaald. We zouden dit wel regelen. Gorpie wou zijn voiture gaan halen om Herman te depanneren maar dit bleek niet nodig. Kessel-Lo was immers in zicht. Leen zou de fiets wel kunnen komen halen als ze van Genk afkwam.

DD nam het stuur over van Hermans stalen vehikel maar kwam zichzelf tegen. Zoveel weerstand had hij nog nooit gehad. De Voorzitter nam ook zijn duwverantwoordelijkheid. DD viel als vermoord neer naast de oprit van RVDV die met ‘Marcel’ (kledingstuk dat RVDV nogal dierbaar is) naar de WK-koersen aan het kijken was.

Al lopend begaven we ons naar het huis van de Voorzitter waar die verdomde achterband werd opgepompt. Herman stuurde ons later nog volgend bericht:

Ik was op tijd bij Anna en nu loopt mijn band niet meer leeg???? Zou dat toch moemoe geweest zijn?

Het was weer een heus historisch prachtig avontuur met dank aan moemoe!

Gonzogroet,

Hill