De eenzame fietser - zondag 21 juni 2009

Ik moet toegeven, onze voorzitter is van onschatbare waarde. Hij laat door verschonende omstandigheden (heb het nog niet kunnen verifiëren) de wekelijkse rit links liggen en de andere Gonzo’s zijn zoek. Op de één of andere manier lukt het niet om dan te gaan genieten van een ritje. Van www, bbb, baeb zo naar gestolen of blinkende fietsen, het heeft allemaal z’n reden maar bottom-line, geen rit.

Nu daar zat ik dan, geen alternatief om m’n stress van me af te rijden. Of toch, waarom niet, even stiekem die fiets op om een trainingsritje maken. Vertrokken in de Katjeswilgenlaan, richting Linden. Hoog-Linden wel te verstaan, waar de rijken der aarde een stekje hebben. Via Linden naar een oude bekende van mij. Napoleon is zijn naam. Jij vindt hem in tal van plaatsen in dit gekke land van ons. Even dag zeggen en dan door richting Kortrijk-Dutsel zo naar Sint-Pieters-Rode om dan eindelijk aan te komen in Horst.

Aan het kasteel even halt houden om wat bewijsmateriaal te nemen. Stond daar verdomme wel eenzaam hoor. Maar goed, niet zeuren en ik omhoog richting onze vergaderplaats. Je weet wel, die plaats waar we met z’n allen unaniem beslist hebben om Gorpie toe te laten. Zo omhoog richting Sint-Pieters-Rode maar deze keer ben ik rechts gegaan aan het eerstvolgende kruispunt in plaats van links. Leuk bosweggetje uitlopende op een kasseistrook in dalende lijn, het ideale terrein van onze voorzitter. Dan richting Chartreuze en dan weten jullie het wel.

Hans, Hans, waar zat je verdikke. Normaal zie ik daar tenminste je achterwiel en nu niets, helemaal niets. Jawel, ’k zou niet de waarheid zeggen. Kreeg een beetje honger. Was in laatste instantie vertrokken en had besloten om niet te eten, kwestie van dat eierengevoel niet te krijgen. Herman, Herman, waar zat je verdorie. Nu geen stukje van je al zo beroemde banaan. Ach, laat maar zitten. Enige wat ik gedaan heb, is uitgekeken naar een anderskleurige op één fiets. Niet tegengekomen. Wie ik daarentegen wel gezien heb? ’t Vrouwke van onzen Tiel. Die was vlijtig aan het trainen. Toertjes aan ’t maken in Park. Tiel kan blij zijn met een vrouwtje in topconditie. Zie zo, nu thuis, en even de frustratie van me afschrijven.

’k Heb jullie gemist gasten, ’t is echt niet hetzelfde, maar dat hadden jullie al door, hé.

Rudi

Gonzo's vaderdagrit loopt slecht af - zondag 14 juni 2009

De voorbereidingen van de rit liepen vrij moelijk. Er hing elektriciteit in de lucht. Er werden vragen gesteld bij het democratisch gehalte van onze voorzitter voor het leven.

Gelukkig kregen we alle plooien gladgestreken. Bleef natuurlijk het slechte weer en Rudy die genodigd was op het feest van Indra!

Tot plots een zonnestraal de wolken wegvaagde en Rudy het schoonste cadeau kreeg dat een vader zich kan wensen op vaderdag. Hij mocht van zijn Gonza een uurtje meefietsen met de Gonzo's! Echt hartverwarmend! De regen, die opvallend aanwezig was, kon ons niet afkoelen.

De voorzitter liet weer een steek vallen. Toen we voorbij zijn huis fietsten riep Fabienne hem binnen, hij was zijn drinkbus vergeten!!

Toen bleek dat hij een vermoeide Gonzo niet kon motiveren om zijn zondagnamiddag niet in de zetel maar in de regen door te brengen, werd er een eerste keer hardop gemord.

Omdat het bleef gieten, crosten we naar een andere hartverwarmende plaats: het geboortehuis van Pater Damiaan.

We wilden graag binnengaan, het is een echt boeiend museum, maar de voorzitter vond €3,00 te veel. Zucht. Onderweg kwamen we nog wat hindernissen tegen, zoals 'schrikdraad' en zompige weiden. Waar we anders meestal steun krijgen van lokale boeren(zoals de Pellekes) moesten we onze voorzitter zelf helpen!!

Als zelfs de steun van het platteland wegvalt ...

Dan de conditie ... waar de éne Gonzo fluitend de hindernis neemt, zien we de voorzitter met verbeten grijns op zijn gezicht ...

Toen bleek dat zelfs de steun van de Gonzo's wegviel en de voorzitter eenzaam moest poseren bij het standbeeld van de gevallen Italianen, viel de laatste steun weg ...

We dreven het tempo wat op zodat de voorzitter moest achterblijven en wij rustig een complot konden smeden.
We vormden snel een revolutionaire cel: de 'STOP AHILLMADINEJADS'.
We besloten eindelijk eens democratische verkiezingen te organiseren.
We smeden het ijzer als het heet is, dus hier volgt de procedure!!
Gelieve deze strikt te volgen.

Regel 1 Iedereen heeft stemrecht, behalve als hij geen Gonzo is.
Regel 2 We voeren geen persoonlijke campagnes, om problemen achteraf te vermijden!
Regel 3 Er zijn 10 kandidaten:
Regel 4 Onder de deelnemers wordt een vélo verloot.(met personeelsstikker van GHB).
Regel 5 Hieronder staan de kandidaten, denk goed na voor je stemt, je krijgt maar één kans om je democratisch recht uit te voeren!

1. De revolutionaire cel (dit is alle Gonzo's , zonder de huidige voorzitter)
2. Bert Anciaux ( Vlaams minister van sport)
3. Gorpi (laatst aangenomen lid)
4 Joost (blogmaster)
5 Rudy.(fietser)
6 Hans T. (fietser)
7 Hans DM. (fietser)
8 Koen (voorlopig zonder fiets)
9 Hill (huidig voorzitter)
10. Herman (fietser)

Er wordt als volgt gestemd:
Stap 1. Je kiest een getal tussen 1 en 9.
Stap 2. Vermenigvuldig dit getal met 3.
Stap 3. Tel bij het bekomen resultaat 3 op en vermenigvuldig nogmaals met 3.
Stap 4. Je hebt nu een getal van 2 of 3 cijfers.
Stap 5. Tel deze cijfers op en kijk in de kandidatenlijst met wie dit cijfer overeenkomt.
Stap 6. Stuur de naam van de kandidaat die jij hebt verkozen naar de reacties van onze blog met vermelding: Ik wil dat deze kandidaat voorzitter voor het leven wordt.

Herman,
oudste lid
leider van de revolutionaire cel:' STOP AHILLMADINEJAD'

Gonzo-night - vrijdag 29 mei 2009

Het was weer zover! Een heerlijke Gonzo-night met heerlijke mensen en zoveel heerlijk en lekker eten. Blijkbaar was zelfs Frank VDB aanwezig maar die heb ik zelf niet gezien. Waarschijnlijk werd die overrompeld door opdringerige en fanatieke Gonza-fans.

Die Gonzo-night, wel dat is één ding, maar laten we het vooral eens hebben over heel dit Gonzo-fenomeen…

Als je er eens heel goed over nadenkt zien we hier een zeer eigenaardig en heel eigen gemeenschap opduiken. Misschien kunnen we hier zelfs spreken van een weerspiegeling van een maatschappelijke leefwereld die we toch wel als voorbeeldfunctie kunnen nemen en die op zichzelf zou kunnen bestaan. Welke elementen zijn, in deze ondertussen 7-koppige groep, zoal aanwezig:

• Herman is het sociale opvangnet waarin niemand uit de boot mag vallen, ook niet de zwakkeren van geest.
• Hans D. zorgt dat iedereen steeds aan eten en drinken geraakt want aan de primaire behoeften moet steeds kunnen worden voldaan.
• Hans T. en Koen staan in voor de medische kant van de Gonzo-wereld want zieken en gekwetsten moeten met de beste zorgen omringd worden en wel zo snel mogelijk.
• Voor een eerlijke en rechtvaardige gang van zaken hebben we Hill. Niets is belangrijker dan compromissen sluiten en bemiddelen waar nodig!
• Terwijl Rudy de buitenlandse contacten onderhoudt zodat we niet in het niets verdwijnen en we op de kaart blijven bestaan, zorgt Luc voor voldoende en zeer praktische accommodatie.
• De blogmaster draagt cultuur hoog in het vaandel en archiveert en beheert alle verslagen en documenten zorgvuldig voor het nageslacht zodat ook zij dit ‘GROTE VOORBEELD’ kunnen blijven nastreven.

Maar wat nog veel belangrijker is, is het Gonza-netwerk achter deze gemeenschap. Geen Gonzo-wereld zonder de sterke, wijze en stimulerende vrouwen die deze mannen scherp houden en motiveren om hun taak elke keer weer tot een goed einde te brengen. Een goeie samenwerking tussen Gonzo en Gonza is dé hoeksteen van deze opmerkelijke samenlevingsvorm die door sommigen benijdt en door anderen afgezworen wordt. Zo gaat dat nu eenmaal in de wereld.

Het gaat hier om een goed draaiend en op wieltjes lopend geheel waar zelfs de groten der aarde nog een puntje aan kunnen zuigen. Een ding is zeker: Gonzo en Gonza, jullie zijn een prachtig sprookje … en ze leefden nog lang en gelukkig!

Tot binnenkort,

Vrouw van de blogmaster

Gonzo's rapidetocht naar Wezemaal - zondag 31 mei 2009

Het moest snel gaan vandaag, heel snel, dus een ... rapidetocht. Zoals wij, mountainbikers, dat onder elkaar zeggen, maar hou het stil.
Het uur was,op de tweede Gonzo-night, slecht afgesproken, dus konden Hill en Herman een half uur langer slapen. Hans wou zijn zoon zien spelen op Rapide Wezemaal en Rudy wou tijdig thuis zijn voor het familiefeest. Dus crossten we weg.

Langs het bed van Napoleon doken we tussen Kortijk-Dutsel en Holsbeek de bossen van Wezemaal in. Door het rood licht, onder afkeurend gemompel van geboren Wezemalers, raasden we naar het veld van Rapide. Weer was er een jeugdvriend ('de Gerrit van de beenhouwer') die me amper herkende. Hans zorgde ervoor dat we gratis binnen konden.

De match was goed, maar de déléguée trok ook heel wat aandacht.

De match was dus goed, toch verloor Kessel-Lo met 5-0, tegen dat klootjesvolk van Wezemaal. Er zijn geen waarden meer, waar halen die boeren het lef om ons, de grootstad te laten verliezen ... Even slikken voor de zoon, die door vader goed werd opgevangen.

Hij was dus snel klaar voor een groepsfoto met zijn hevigste supporters.

Wij hadden genoeg gezien, trouwens de klok tikte, Rudy moest en zou om 12.00 thuis zijn. Kris had dat zo beslist.

Over de Middelberg, met dodelijke helling, naar de gesloten overweg, waar we vrolijk het spoor kruisten. Langs Rotselaar aan hoog tempo naar Kessel-Lo, waar we stipt om 12.00 bij Rudy aankwamen. We verwachtten toch minsten een dikke merci en twee dikke kussen van Kris, maar ... ze was niet thuis. Ze zat nog in de kerk. Met de kinderen.

Merk naast de uitputting, ook de ontgoocheling op onze karakterkoppen.

We gaan hier het verhaal van Rudy en Kris niet vertellen, maar als de mis te lang duurt en dan wil er iemand nog een lied van 5 strofen in het Frans zingen, en ondertussen zitten er thuis vier opgefokte Gonzo's te wachten ...
Ieder huis heeft zijn kruis, maar Rudy en Kris dragen dat van hun met grote waardigheid ...

Nog even langs Hans die zich aan het klaarmaken was voor de twintig kilometer van Brussel en weer was een memorabele Gonzorit voorbij. Jammer.

H.