Wout-zette-de-Gonzo's-op-weg-tocht, zondag 7 maart 2009

Rudi, Herman en ondergetekende waren op het appel en spraken af ten huize Demin. Koeke moest als vanouds www en zoekt stilaan maar zeker naar een plaats in de vitrine. Tiel heeft blijkbaar nog andere vrienden die hij volgens eigen zeggen zou ontmoet hebben op vakantie in Hongarije. Laat we dit maar geloven voor wat het waard is maar na verificatie bleek dit waar te zijn.

Den Demin opende de deur en zette meteen zwaar in onder het toeziend oog van zijn halve trouwboek die ons vanuit het vensterraam een mooie tocht toewierp.

We hadden een gastGonzo mee luisterend naar de naam ... WOUT!
Zij aan zij reden vader en junior: wat een mooi zicht! Een uniek momentum!

Helaas beschikt Wout niet over gelijke wapens, maar vader heeft beloofd bij zijn eerstvolgende promotie (1 april as. en dat is verre van een grap) hier iets aan te doen.

Wout zag zelf in dat dit niet zo niet verder kon en werd dan maar afgezet bij één of ander adres waar een baardachtige man glimlachend (waarom toch ?) kwam opendoen. Terug ophalen 17.30 uur was de afspraak.

De tocht ging naar Sint-Joris-Weert via Nethen dwars door het bos. Enkele kuitenbijters werden ons deel waaronder the Black Widow. Behalve Herman (wegens te lange ketting en te korte adem) diende niemand af te stappen. Zo blijft dat record op mijn naam staan. Boven aangekomen supporterden we voor twee zwoegers die de berg van een andere kant aan het beklimmen waren.

We wisselden op de top wat Gonzo-ervaringen uit met die kerels toen HD na 5 min. raar maar waar opmerkte dat één van die kerels één van zijn werknemers is of (was - waarover HD namelijk ook beslist). Onmiddellijk kantelde het gesprek naar de gesloten Colruyt in Heverlee, klantenverlies enz.

Ook Herman werd herkend door zijn vele aankopen aldaar. Rudi en ik stonden erbij en keken ernaar. De relatie baas-werknemer straalde niet echt af op het materiaal, toen bleek dat Den Demins werknemer reed met een fiets van maar liefst 1.700 eurokes waar hijzelf slechts een schamele 300 € neergeteld heeft!
Enige plaatsvervangende schaamte maakte zich van ons meester.

Vervolgens daalden we Death Valley af en zo terug richting Vaalbeek. Er werd eindelijk wat tijd genomen om enkele groepsfoto’s te nemen:

Eerst zonder Herman, maar mét banaan.

Dan met Herman, maar zonder banaan.

Ten slotte met Herman mét banaan.

Na deze fotosessie keerden we Leen-en-Herman-waarts voor een cola-en-chips-drink.

Moppen werden verteld over domme blondjes en lelijke papegaaien. Leen nam de tijd voor nog enkele kiekjes. We (Herman en Rudi iets minder) riepen op haar aanzet nog ‘cheese’ en ‘spaghetti’ zoals duidelijk kan afgeleid worden:

Den Demin werd telefonisch verzocht zijn biezen te pakken en zoonlief bij den baard terug op te halen. De speeltijd was afgelopen.

Jongens, het bos lag er goed bij en dat belooft voor de nakende lente!

A LA PROCHAINE!

Gonzo Hill