Op weg naar Overijse (42 km) - zondag 1 maart 2009

Fietsen is gezond, maar vieren is dat ook. Aangezien Hill en Fabienne dit weekend 17 jaar zijn getrouwd, besloten we er een caférit van te maken.

Uitgewuifd door een echte fan ...

... reden we dus recht naar de Oude Markt. Omdat het nog te vroeg was fietsten we verder, langs het Begijnhof naar de Dijle. De tunnel onder de ring was voor enkelen als iets te stijl! Hill, als een waardig voorzitter en ervaren spoorzoeker, leidde ons langs het goede pad. Dachten we, het spoor bleek snel een dood spoor en het pad eindigde op de Dijle in een verboden waterwinning.

Van pure frustratie brak HansT een stuk van Rudy's fiets! Gelukkig kon Rudy de stukken recupereren en zal vanaf nu nog veiliger rijden in het donker.

Langs het mooie IJsepad crosten we verder naar Overijse.
Het was een mooie zondagnamiddag, dus moesten we weer hard brullen om alle gezinnetjes met kinderen, bejaarden en andere fietsers van de weg te blazen. Ik kan geen foto's van de verschrikte gezichten tonen, want vluchten was de enige manier om te ontsnappen aan de volkswoede die zich verspreidde langsheen ons pad.

Gelukkig bereikten we eindelijk, in Huldenberg, nog één van de enige cafés waar we welkom zijn.

We wilden hier graag uitbundig Hills zeventiende huwelijksverjaardag vieren, maar we werden snel buitengedreven door de wolken sigarettenrook!

De man op de foto kijkt, ondanks zijn lekkere sigaret erg sip. We weten hoe dat komt! Je ziet op de foto dat Hans de man zijn vriendin afluistert! Hij hoorde haar zeggen "Als ge 's nachts van mij blijft, kan er niks mislopen!!" Laat het een goede raad zijn voor Hills volgende 17 jaar. Het is eens iets anders dan BAEB.
Aan de toog vond Hill een oude kameraad terug.

We zouden iets kunnen zeggen over die man, maar gezien zijn gezondheidstoestand zullen we dat maar laten.
Ik kende, ondanks de naam van het café, niemand! Dus sloot ik vriendschap met de bevallige cafébazin.

Ze heette Francien en is de weduwe van wijlen Herman. Misschien wordt dat ooit iets moois tussen ons. Leen, die meeleest, denkt van niet, ze vindt trouwens dat Gonzo's niet op café horen te gaan. Ik stuur ze dus gauw weg want het vervolg van het verslag komt er aan...

Voor we vertrokken pakte Hans, die zich wat moe voelde, nog gauw een pil. Die groeien in dat soort volkse cafés gewoon aan het plafond!

Toen we weer vertrokken, viel er een malse regenbui. Niks heerlijker dan zo'n regen op bezwete lijven, die zich weer op gang trekken. Even langs de grote baan, via Loonbeek, in Neerijse de stijle helling op, om via de prachtige hoogvlakte tussen Korbeek-Dijle en Leefdaal af te dalen naar Leuven. We vierden vrolijk verder, langs Den Tempo en De Kring om uiteindelijk in De Curve te belanden.

Daar voelden we ons thuis, met naast ons een tafel lawaaierige kinderen. De jeugd van tegenwoordig ... zelfs de strenge Hill kreeg ze niet kalm. Wij werden wel kalm, want we dronken een:

Mischien een boeiende tip voor het grote publiek, er is momenteel een actie in de Curve, twee Palmen betalen, drie drinken. Allen daarheen!!

Herman