Historische tocht naar Pécrot - 10/08/2008
Herman had een ID.
We rijden naar Pécrot! Daar is een jaarlijkse rommelmarkt.
Wat? Ja, Pécrot gelegen langs de spoorweg.
[nvdr: Gonzo's als overjaarse ramptoeristen dus, 7 jaar na datum]
Daar zouden twee schone grieten op ons wachten die graag bezwete mannen zouden kussen.
Dus op naar Pécrot, na een akte de présence aan de Chiro.
Effe den Demin nog ophalen die Marktrock in de benen had. Dus dat beloofde weinig goeds. En ja ...
Hij deed al waggelend de deur open in bermudabroekje en bralde dat hij nog zat was, zijn benen nog vol champagne zaten, hij het niet zag zitten mee te gaan.
Een kroniek van een aangekondigd niet vertrek dus!
We hebben hem dan maar ter plekke achtergelaten zodat hij er mogelijks bij de volgende tocht bij kan zijn. Hopelijk want zijn toestand leek zorgwekkend.
We reden richting Tivoli, Pakenstraat, dwars door het bos, Vaalbeek, oversteken naar bos, richting Nethen, Waversebaan, naar links richting S-J-Weert, richting Nethen en dan Pécrot via 'de muur'.
Daar vroeg Rudi in zijn beste Frans de weg "C'est encore long?" of zoiets en die man zei letterlijk: "Het is niet ver". Is Rudi zijn Frans toch niet van opperste kwaliteit?
Die Vlaming heeft ons alleszins beduveld want we kwamen nog een serieuze beklimming tegen die Herman al zwalpend nam. Ik was een bevoorrechte achterop rijdende getuige.
Bergaf richting Pécrot waar we de rommelmarkt doorkruisten.
Herman deed een poging om een portefeuille te stelen bij iemand maar Rudi en ik hebben hem dit ontraden en grepen in.
Maar wat bleek ... Het waren Martine et Myriam waarmee hij de avond tevoren de bloemetjes had buiten gezet op de Vismarkt en die ons al kussend overvielen.
Herman had dus gelijk!!!
Op naar het plaatselijk café om wat bij te tanken samen met die twee grieten en hun moeder die er ook werd bijgesleurd.
Herman praatte honderduit en had duidelijk succes. Zijn vuile kaart-trukken werden ter berde gebracht.
Na een kussend afscheid reden we naar Sint-Agatha-Rode. Een volledig dichtgegroeid weggetje leidde ons er naartoe. De netels branden nu nog in onze benen. Herman vond een paraplu die hij onmiddellijk afstond aan de groep. Chapeau Herman!
Richting SAR naar Neerijse maar daarvoor eerst een serieuze beklimming via de Wolfshaegendwars door velden en bos gestuurd door een stelletje wandelende vrouwen.
Aan de beek de Eise gekomen, volgden we deze tot in Neerijse, doorsteken tot in Heverlee en via Tivoli terug naar huis.
De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat dit één van de mooiste tochten is geweest. Prachtig allemachtig!
Geschatte km : 50. Tijd 2,5 uur.
Be there my friends next time !
Hill
Geen opmerkingen:
Een reactie posten