Sommige ideeën hebben niet veel nodig om lelijk uit de hand te lopen. Zo fietsten we onlangs door de Parijsstraat. De ene Gonzo beweerde dat die straatnaam van porij(prei) kwam, een andere Gonzo hield vol dat de Parijsstraat noemt naar een hoofdstad van een buurland, waar die straat, als je ze blijft volgen, uiteindelijk uitkomt.
Omdat toegeven niet in het grote Gonzowoordenboek staat en omdat woordenwisselingen tussen Gonzo's snel uit de hand lopen, besliste de VVHL gauw dat we het ene nooit konden bewijzen, maar het andere wel. Dat wordt dus een rit naar Parijs.
Een blik op de kaart toonde echter snel dat we een stuk met de auto zouden moeten rijden. Omdat we dat hebben, moesten we alleen nog een datum vastleggen. Die datum werd uiteindelijk het weekend van25 en 26 februari.
Paris, here we come!!
Genoeg over Parijs, er werd vandaag ook nog gefietst. VVHL, Rudy, Tiel en Herman stonden netjes op tijd klaar op de stoep van die VVHL. 13.00 is niet voor iedereen 13.00. Dus fietsten we eerst naar DD die we betrapten bij het oppompen van zijn banden. Kan dat zomaar? Zijn daar afspraken over? We besloten geen ruzie te maken waar Katrien bijstond en dus fietsten we naar Koen.
Op het carnaval van Aalst zie je soms afgrijselijke kostuums, maar wat nu opdook van achter Koen zijn poortje zie je zelfs niet bij de Gilles van Binche! Ik probeerde snel een foto te nemen maar ons fototoestel, dat nochtans heel wat gewend is, begaf het met een luide kreun. Ik hoop dat als we hier ooit een foto van kunnen publiceren, onze blog en onze blogmaster het niet begeven.
Mits de afspraak dat Koen achteraan zou rijden, zodat we zijn pak niet steeds zouden moeten zien, vertrokken we voor weer een memorabele Gonzorit. We fietsten langs de Vaart tot Tildonk. Ik was even de kluts kwijt want de nummertjes klopten niet meer. Gelukkig leidde Rudi ons vaardig van de Vaart naar Veltem. We fietsten langs Bertembos, waar we weer eens halt hielden op onze bank onder de watertoren. Via Herent bereikten we het terras van Rudi, waar we ons te goed deden aan een koud drankje, dat zo lekker is, maar zo lelijk staat op een Gonzofietspakje.
Herman
Intussen al zo'n 8 stoere binken wrijven elk weekend de kuiten in om met de mountainbike de wijde omgeving rond Leuven onveilig te maken. Moeders hou uw dochters binnen ... en omgekeerd ook!
zondag 11 september 2011
Gonzo's krijgen VVHL op de knieën - zondag 14 augustus 2011
Wat een leuke verjaardagsrit voor Herman moest worden werd een ware helletocht voor onze VVHL. Na zijn peesontsteking speelde zijn meniscus hem weer lelijk parten. Elke helling, zelfs de brug over de autostrade werd een marteling. Voor echte mountainbikers zou dat problemen scheppen, maar een ploeg solidaire Gonzo's steunt zijn gekwetsten, zelfs als dat de VVHL is!
Ondanks een ingekort, vlak en slechts licht bemodderd parcour zag Hill zijne pére.
Echter, moeskopperij loont niet ! De pijnlijke knie, speelde Hill nog meer parten en dus besloten we de hellingen van Aarschot te laten, en fietsten we van de berg in Wezemaal terug, via Holsbeek, naar Kessel-lo.
Tijdens een snelle sprint, waarbij Rudy, met wind op kop, de 40 haalde, kon Hill toch nog zijn conditie bewijzen.
Enkele dames waren onderweg bereidt om de helden van dienst te vereeuwigen: [helaas, de foto's van deze rit zijn nog steeds spoorloos!]
Tijdens het afspuiten van de fietsen kon Kris het niet laten om uitdagend te poseren bij haar nieuwe rode wagen in een nieuw rood kleedje! De reclamecampagne van Citroën wordt een succes!
Uiteindelijk belandden we op het terras van DD, alwaar Katrien ons weer verwende met lekkere drankjes.
Niet teveel drankjes, want Marktrock lag al te wachten voor mijn verjaardagsfeestje.
Je wordt maar eenmaal 51!
Herman
Ondanks een ingekort, vlak en slechts licht bemodderd parcour zag Hill zijne pére.
Echter, moeskopperij loont niet ! De pijnlijke knie, speelde Hill nog meer parten en dus besloten we de hellingen van Aarschot te laten, en fietsten we van de berg in Wezemaal terug, via Holsbeek, naar Kessel-lo.
Tijdens een snelle sprint, waarbij Rudy, met wind op kop, de 40 haalde, kon Hill toch nog zijn conditie bewijzen.
Enkele dames waren onderweg bereidt om de helden van dienst te vereeuwigen: [helaas, de foto's van deze rit zijn nog steeds spoorloos!]
Tijdens het afspuiten van de fietsen kon Kris het niet laten om uitdagend te poseren bij haar nieuwe rode wagen in een nieuw rood kleedje! De reclamecampagne van Citroën wordt een succes!
Uiteindelijk belandden we op het terras van DD, alwaar Katrien ons weer verwende met lekkere drankjes.
Niet teveel drankjes, want Marktrock lag al te wachten voor mijn verjaardagsfeestje.
Je wordt maar eenmaal 51!
Herman
Abonneren op:
Reacties (Atom)