Gonzo rides again... zondag 18 oktober 2009

Met vier dapperen vertrokken we op de koude 18 oktoberzondagnamiddag op hoeveroute. Vier mannen, dat kan alles, we crosten als gekken door de Bierbeekse velden. Niets liep mis, de wereld lag aan onze voeten!

We voelden ons echte helden, onze verweerde gezichten straalden dat uit waar elke vrouw voor valt!!

Dus ... klopten we even aan bij mijn collega, Lien, om even de paarden te groeten.

Dat hadden we beter niet gedaan. Waren het de collega, of de paarden, onze voorzitter was al zijn lucht kwijt!

Hopeloos overliepen we alle mogelijkheden. Onze voorzitter dacht diep na.

Hij besloot de zondagsrust van een afgelegen boerderij te storen. Na lang kloppen kwam een vermoeide man open doen. Hij probeerde ons te helpen met een belachelijk klein pompje.
Gelukkig bracht zijn dertienjarige dochter een echte Gonzopomp buiten.

Van deze boer natuurlijk geen eieren, Hill's band liet weer alles lopen.
We belden Fabienne en we lieten Hill eenzaam staan op de weg van Sint-Kamillus naar Bierbeek-dorp.

Only the lonely can break there own heart ...

Zonder voorzitter om ons te sturen en te steunen was het natuurlijk niet gemakkelijk om weer thuis te raken. Maar met hem in onze gedachten is alles mogelijk, dus ... gezond en wel bereikten we Kessel-Lo.

Herman

Grote opendeurdag bij Damiaan en heiligverklaring van de broers van Leen (of zoiets) - zondag 4 oktober 2009

Het was ergens in Rotselaar, onderweg naar Werchter, dat de voorzitter zich plots omdraaide, zijn vinger in de lucht stak, en in zijn onnavolgbare stijl riep; 'Gorpie maakt het verslag van vandaag!' De Gonzo's knikten allen instemmend en er werd gezegd dat dit het teken was van het einde van de inlijvingsperiode, dat Gorpie nu een volwaardig lid is van de Gonzo's. Bedankt Kameraden Gonzo's, bedankt!

Tiel nog steeds geblesseerd, en Gonzo Koeke van het ene feest naar het andere, dus met z'n vijven: de voorzitter, Hans, Rudi, Herman en ikzelve. Doel van de rit was reeds maandenlang vastgelegd, naar het feest van Pater Damiaan in Tremelo, om zo dicht mogelijk bij de festiviteiten te fietsen, dat was de uitdaging. Uur van vertrek werd op het laatste moment per tekstbericht nog gewijzigd, zodat ik tijdig kon terugkeren van Turnhout. Daar was ik jubilaris, 25 jaar afgestudeerd van de humaniora. Het was een hartverwarmend weerzien, die rakkers van toen hadden nog steeds dezelfde streken en het duurde niet lang of het was weer dikke ambiance op de speelplaats van het Sint-Victorinstituut. Bovendien had één rakker zijn helikopter bij, en hij trakteerde ons op een helikoptervlucht. Werkelijk een onvergetelijke dag!

Op de dijk van de Demer trok pater Herman al zijn registers open, wie niet mee was met het treintje, was eraan voor de moeite. Al vlug stonden we in Tremelo.

Wat een volk! Iedereen kwam uit de feesttent. De koning en de koningin hadden we net gemist, maar we konden nog wel enkele plaatselijke prominenten aanschouwen; de burgemeester van Wezemaal, van Herent, de Schuur,... Het nieuwe standbeeld hadden we ook vlug gevonden, in de tuin van het geboortehuis. Toch maar niks, het lijkt nog niet af en er staan boebels op.

Een paar honderd meter verder is Gerri, broer van Rudi, bezig met verbouwingen aan zijn huis. Broer Rudi, de deugniet, kon het niet laten om enkele sporen achter te laten, als bewijs dat de Gonzo's er toch geraakt zijn.

Nog een paar honderd meter verder woont de broer van de voorzitter. Belleke trek werd zijn deel. De arme man stond reeds recht vanachter zijn tv toestel toen de Gonzo's, very amused, het bos instoven.

De tijd was aangebroken om de terugtocht aan te vatten. We kozen de weg langs Tildonk, dan konden we gelijk de schoonbroers van Herman bezoeken op de openbedrijvendag. Daar was precies ook een heiligverklaring bezig, wat een volk! Ook zagen we Leen fietsen, maar ... aan de verkeerde kant van de vaart! GPS-problemen, zeg maar. Bij de ingang kreeg ieder een badge, zoals bij elke backstage de gewoonte is. Voor de gelegenheid werd het bedrijvencomplex omgedoopt tot 'Flanders entertainment valley'. Wat zeker niet overroepen is. Ik was zeer onder de indruk! EML, Powershop en Stageco, de drie bedrijven samen die elk groot evenement aankunnen. Het ondernemerschap zoemt daar door de lucht, het is aanstekelijk, ik wilde meteen de koe bij de horens vatten. Een welgemeende proficiat voor de broers Demeyer!
De broers van Leen:
Hedwig :Jan: Het werd een ware triomftocht voor de Gonzo's. Overal werden we herkend, kushandjes werden ons toegeworpen.
Chiro Vlierbeek: Nichtje Herman: Schoonbroer Gorpie: Aanbidsters van Herman: Zegedronken van een succesvolle dag keerden we huiswaarts. Met afgekoelde spieren zwaaiden we ons been over het achterwiel, dat deed pijn. Volgende rit minder kapellekes en meer fietsen!

Gonzogroet
Gorpie