Met de Gonzo's naar Moemoe - zondag 27 september 2009

Even voorstellen. Moemoe is de schoonmoeder van Herman en dus moeder van Leen. Om één of andere duistere reden was hij niet zo happig om er naartoe te rijden. Ons bezoek ter plaatse zou alles verklaren. Tot zover deze intro.

Maar wie er ging mee op tocht: DD + HN + VVHL + RVDV.
Gorpie had vrienden over de vloer en de Koeke moest naar vrienden.

Rudi kwam in de voormiddag al hinkend toch vrijstelling vragen en aan zoveel leed kon de Voorzitter niet weerstaan. Hij had zelfs zijn hele familie meegebracht uitgezonderd Kaatje die net geland was met één of andere vriend die graag vliegt, zo bleek. Later kwamen we Lex en Kaatje close tegen dus alles picobello in orde. Moet kunnen.

De Voorzitter ontving nog een mail van Gorpies secretaresse:

“beste Gonzo's

mijn dierbare echtgenoot heeft me zonet gepromoveerd tot persoonlijke secretaresse, vandaar dit bericht.
Graag zou hij zich willen vervoegen tot het select clubje mét stalen ros op zondagmiddag 14:30h of beter 14:31 h want chic volk komt steeds nét iets te laat...

gegroet,

Gonza (zonder "ag") Ingrid”

Na wat bandenopgepomp (later bleek dat Herman dat beter niet had gedaan) vatten we de tocht aan naar het bed van Napoleon richting Gelrode. Herman had daar namelijk zondag bij het ochtendgloren een douwtrip gedaan met kameraden uit Rotselaar. Overgebleven koffiekoeken zouden Gonzo’s deel worden.

We passeerden door de fruitbomen en pikten met permissie van de plaatselijke fruittelers een appeltje mee voor de dorst. We leunden tegen een muur die daar al staat sedert 1814 om de appeltjes mooi te laten gedijen.

De afdaling was gevaarlijk en de Voorzitter nam als vanouds zijn verantwoordelijkheid, niet zonder risico’s want bijna ging hij overkop.
Aangekomen in Wezemaal belden we meermaals aan bij de vrienden van Herman die na lang aarzelen de deur voor de Gonzo’s openden. Een mooie tuin openbaarde zich aan ons. De vrouw des Huizes kwam aangedwarreld.

Herman stond weer in het middelpunt van de belangstelling.

Koffiekoeken van enige douwtijd geleden werden verorberd. Vervolgens op naar moemoe. Afspraken werden gemaakt. Er zou niet geroepen worden door de Voorzitter. Het erf diende rustig betreden worden. Vreemd dat Herman zich zo anders voordeed. We draaiden het erf De Meyer-van den Eynde op. Vanuit de lucht een prachtig gezicht.

Zat die vriend van Kaatje hier soms voor iets tussen?

Moemoe bleek thuis te zijn. Herman plaatste zich onmiddellijk naast moemoe.

We mochten Maria zeggen maar bleven moemoe zeggen. Het interieur was van alle tijden evenals de bril die Den Demin voor de gelegenheid had opgezet.

We zetten ons aan tafel in ‘d’eerste plats’ waar Herman zijn rol van ideale schoonzoon met verve trachtte te verdedigen.

We kregen onmiddellijk drank en lekkere speculaas toegeschoven van moemoe. Ondertussen werd aan prospectie gedaan in de ouderlijke woning van Leen en wat bleek:

1. Leen heet eigenlijk Marleen en is de jongste van een gezin met 4 kinderen, 3 broers gingen haar voor:

Theo, Jan en Hedwig, allen nazaten van de De Meyer-Van den Eynde en Willems –Van der Elst. Voor slechtzienden: (Mar)Leen is tweede van rechts.

2. Samen goed voor 13 kleinkinderen, duidelijk niet evenredig verdeeld.

3. Herman en Leen (alias Johnny & Marina) hebben vroeger meegedaan met Tien om te Zien en hadden zelfs een eigen supportersclub.

Moemoe sprak niets dan goeds over Leen. Ze was onverzettelijk, ze gaat ervoor, is niet van haar stuk te brengen. De Gonzo’s konden dit alleen maar beamen. Herman kwam helaas in het stuk niet voor en dit verklaarde meteen waarom Herman aanvankelijk zo weigerachtig deed. Stilaan viel de puzzel in elkaar.

Met verhalen van vroegere tijden werden de Gonzo’s uitgeleide gedaan. We verlieten het erf van moemoe en reden richting Wakkerzeel, Rotselaar en Wijgmaal. Herman bleek ook moe-moe te zijn, dachten we toch toen hij plots het tempo onderuit haalde en zijn wiel wou hersteken. Maar wat bleek? Hermans ros had platte band! Stak moemoe hier voor iets tussen? Nee toch!

De Gonzo-solidariteit schoot op gang. Herman zat in met Anna die om 18.00 uur bij de Chiro diende worden afgehaald. We zouden dit wel regelen. Gorpie wou zijn voiture gaan halen om Herman te depanneren maar dit bleek niet nodig. Kessel-Lo was immers in zicht. Leen zou de fiets wel kunnen komen halen als ze van Genk afkwam.

DD nam het stuur over van Hermans stalen vehikel maar kwam zichzelf tegen. Zoveel weerstand had hij nog nooit gehad. De Voorzitter nam ook zijn duwverantwoordelijkheid. DD viel als vermoord neer naast de oprit van RVDV die met ‘Marcel’ (kledingstuk dat RVDV nogal dierbaar is) naar de WK-koersen aan het kijken was.

Al lopend begaven we ons naar het huis van de Voorzitter waar die verdomde achterband werd opgepompt. Herman stuurde ons later nog volgend bericht:

Ik was op tijd bij Anna en nu loopt mijn band niet meer leeg???? Zou dat toch moemoe geweest zijn?

Het was weer een heus historisch prachtig avontuur met dank aan moemoe!

Gonzogroet,

Hill

Rellen in Molenbeek - zaterdag 19 september 2009

Voor zij die het nog niet weten, net voor we onze benen ‘in motion’ brengen, bepalen we waar naartoe. Je kan natuurlijk tal van parameters gaan hanteren zoals, terug zijn voor de maaltijd, tijdig vertrekken naar een exclusief feestje, aankomen voor sluitingstijd van de verfwinkel, maar Gonzo’s doen het iets of wat anders. Wij gaan voor de uitdaging, daar waar er wat te beleven valt. Dus wij gingen richting Molenbeek even nagaan of alles onder controle was. Met “wij” bedoelen we Hans, Hill, Herman, de 3 H’s, onze Gorpie en ikzelf. Koeke en Tiel konden er jammer genoeg niet bij zijn.

O ja, er was nog wat anders: Vader Abraham. We moesten op visite bij iemand die hem die dag zou zien. Zo dadelijk meer daarover. We vertrokken richting Vaart op een gezapig tempo. Hadden we even de tijd om na te kaarten over de fuif van onze vrienden geboren in ’69. Kreeg te horen dat ik te snel weg was, wat minder van zeg was, maar had dan ook wat wereld-problemen aan m’n kop. Maar goed, deze rit kwam meer dan gelegen om alles weg te laten waaien. Wij op weg langs de vaart. Altijd heel leuk om te doen, vooral als er een zonnetje staat. Veelal gaat onze HD op kop, maar vandaag deed iedereen wat kopwerk. Mooie aflossingsbeurten en tevens tijd om hier en daar een woordje te plaatsen. Aangezien ik wat laat ben met dit verslag, hier en daar wat grijzere cellen heb, kan ik me niet alles meer herinneren.

Wat ik nog wel weet is dat ik onze bende prachtig verder loodste langsheen Kampenhout en plots stonden we in Molenbeek.

Daar liep het even grondig fout.

Rellen braken wederom los. We hadden alle moeite van de wereld om de situatie onder controle te krijgen. Vuist- en voetwerk diende omgezet te worden naar stuur- en trapwerk. Maar Gonzo’s, bijna zo heilig als Damiaan, kunnen dergelijk mirakel snel voltrekken.

Van heilig gesproken, tijd om het te hebben over vader Abraham. Die dag zou m’n schoonbroer 50 jaar worden. Dus we konden dan ook niet anders dan even langs te gaan om happy birthday te zingen. We zorgden ervoor dat Raf kompleet verrast was door ons bezoekje. Moeder en vrouw des huizes waren getuigen van dit alles.

We kregen een suikerrijk drankje aangeboden en deden een kort babbelke. Je weet wel, “Hoe voelt dat nu, die 50 jaar”, “Ga je vanavond ergens eten” of Herman die na het aanschouwen van het etablissement vroeg “Zou je de Gonzo’s niet willen sponsoren”. Tja, het enige wat hij kon doen volgens m’n schoonbroer was meerijden met zijn fietsclub van 75 man al reeds voorzien van de nodige financiële steun. Goed, tijd om weer te vertrekken en onze rit verder te zetten. Het moment van Asterix, de hond des huizes om even mee te lopen en ons uit te blaffen? Maar daar was de baas om even orde op zaken te zetten. “Godverdoemme Asterix, hieee” was voldoende om verder onheil te voorkomen.

Wij nu richting Erps-Kwerps om daar te beslissen hoe we richting Kessel-Lo zouden gaan. Knooppunt 36 als ik me niet vergis. Voor het zover was even Berg en Nederokkerzeel een bezoekje brengen. Daar aangekomen bleek dat we nog een 3 kwartiertjes tijd hadden. We hadden allemaal nog wat te doen. Onze Gorpie was er zelfs in geslaagd om de eigen zaak op de achtergrond te zetten. De rit met ons had voorrang gekregen op het geld-verdien. Dat is nogal eens een kerel zeg. Maar goed, verder langs de spoorlijn en niet via het mooiere Meerbeek, Bertem, enz.

Hoewel een leuk tempo langs de spoorlijn, over Veltem-Beisem en Winksele, kan ook wel. Vrij vlak met als enige helling de brug over de spoorlijn. Even doortrekken om dan tot de vaststelling te komen dat het linkerbeen niet helemaal snor zat. Als dat maar goed komt de volgende dagen. Maar geen geklaag. Wat belangrijker was, was het feit dat we binnen de 3 kwartier aangekomen waren. Eindbestemming bereikt, geen tijd voor een pintje of pruimen, wel voor een boodschap.

’t Was weer leuk geweest.

Rudi

De Gonzo's gordelen - 6 september 2009

Zachtjes de Vlaamse Leeuw neuriënd rukken de Gonzo's naar de Brusselse rand om onze taalgenoten een hart onder de riem te steken.

Hoe we ook zochten en provoceerden, er was nergens een smerige Franstalige te vinden die punaises voor onze wielen wou strooien.

De voorzitter probeerde het nog bij wat echte Vlamingen, maar niemand leek die zondagnamiddag zin te hebben in een taalstrijd.

Zonder Hansen en een Luk reden we een lange snelle rit, via de Doode Beemde. We volgden een stuk de route van de gordel. In Overijse bewonderden we nog de oude villa en de villa in opbouw van Hill's vriend.


Om halfzes beseften we dat we onze tijd op was en we toch nog een uur voor de boeg hadden. Het werd een lange , snelle en dus vermoeiende rit. Tel daar mijn versleten versnellingen bij!

We waren moeoeoeoe en toch tevreden immers, mooi weer, mooie landschappen, mooie wegen en mooie mannen, wat heeft een man nog meer nodig?

Herman

Bertembos: Den Demin was de klos - zondag 30 augustus 2009

Gingen mee op tocht :
- Koeke
- Gorpie
- RVDV
- DD (Den Directeur of Den Demin)
- Tiel
- VVHL

Of toch niet… in extremis kwam er 1 afzegging binnen.
Laten we de Koeke zelf even aan het woord :

Helaas pindakaas,

Sinds enkele dagen is onze hond ziek.
Gisteren is ons Eefje slecht geworden.
Ze heeft vorige nacht een infuus gehad met AB.
Nu is ze iets beter, maar ze is nog niet de oude.
Ik moet morgen om 10 u met ons Eefje bij de dierenarts zijn voor een lavement...
Veel fietsplezier,

De Koeke

De overige Gonzo’s schoten vol en lieten de Koeke begaan. Voor lavementen mag er thuisgebleven worden! Herman moest naar een herdenkingsmis.

Verzamelen geblazen bij de Voorzitter. Zijn idee om Herman in de kerk te vervoegen werd door DD onmiddellijk afgeschoten. Nu wil een mens eens wat empathie voor kerkgangers tonen en dan dit. Een alternatief bood zich aan:

Voor vergaderen één plek, Bertembos onze stek.

Voor de bewuste afdaling waar de Voorzitter een bijna-doodervaring opliep, werden de verhalen opgedist over alle valpartijen van de Gonzo’s. Den Demin zette vervolgens gesterkt hierdoor de afdaling in. Blijkbaar heeft hij geen lessen getrokken uit het verleden want pardoes verdween zijn fiets in een sleuf en smakte hij op de grond. Met ware doodsverachting sprong hij nog net op tijd van zijn fiets.

Een foto van de plek des onheils werd genomen maar om één of andere duistere reden kan die foto niet verzonden worden. Heeft DD machtige vrienden bij bluetooth? Of heeft RVDV een deal gemaakt inzake zitplaatsen bij Gonzoavonden ? Wie zal het weten ?

Op onze vergaderplek aangekomen, bleken de netels woelig te hebben getierd. Het was al lang geleden dat we deze plek hadden aangedaan.

Een afspraak werd belegd om de derde historische Gonzo-night te laten doorgaan ten huize Van De Velde alwaar eerstdaags de keuken zal arriveren. Hij wilde letterlijk opscheppen. Het werd hem gegund. Laat die doodle maar komen Rudi. Ook de plaatsen aan tafel werden al voorbehouden om eventuele spanningen te vermijden. "’t In vervolg" zal Rudi wat meer op zijn tellen moeten passen.

De terugtocht werd voorgereden door Gorpie die de Gonzo’s de toch gevaarlijke weg wees langsheen het Mollendaalbos. Tiels lenzen vlogen onder het stof en zelf viel hij ook bijna in de afdaling. We arriveerden ten huize Gorpies in Wilsele-city. Zoontje Staf sprak straffe kost.

Pruimen werden ons deel die we mochten doorspoelen met fris- en bierdranken. De Gonzo’s konden kennis maken met de speciale hobby van Gorpie. Het opgeven van uwe maat… Gorpies maat lag op tafel te blinken.

De rest van Gonzo’s wisten even niet goed waar kijken, maar ja, Gorpie speelde een thuismatch en dan mag het altijd wel iets meer of liever iets minder zijn, in zijn geval uiteraard! Gelukkig was the lady of the house zalm gaan vissen om later op de dag Gorpies ouders uit het verre Turnhout op de BBQ te ontvangen.

Het was weeral een rit om niet gauw te vergeten. Eefjes lavement had deugd gedaan, zo kwamen we achteraf te weten. Onze tocht ook.

Gonzogroet,

De Voorzitter