Eindelijk nog eens een rit met zes !! - zondag 22 maart 2009

Gonzo fietsen is altijd leuk,
maar een tocht met zes
is toch het bes(t).

Omdat Wout en Maarten moesten voetballen en ook omdat de Koen nog moest blokken werd het een korte maar intense rit. Eerst toonde Vero ons wat kunstjes uit de reeks: creatief dansen met een mountainbike.

Koen toonde dat je naast dansen met een fiets ook kan zingen over een fiets.

Ik vind dat Vero mooier danst dan Koen zingt. Maar er was geen tijd voor een bisnummer!!

Over Herent, langs de steile helling van Veltem naar de nog steilere van Bertembos: "de zwarte weduwe". Die "noemt" (nvdr foei!!!) heet zo naar de weduwen in het zwart, die daar komen treuren voor hun overleden mannen die vielen bij het beklimmen van de helling. Zo steil dus.
Gonzo's zijn sterk, maar vooral slim, dus stappen we daar steeds af. Zo kan je beter contact leggen met de weduwen. Maar daarvoor was er vandaag geen tijd, gezien de studie van Koen en de voetbal van de rakkers. Maar vooral omdat we weer eens konden vergaderen onder de toren van Bertembos. Toch wel een centrale plaats in het Gonzogebeuren.

Vandaag bespraken we de rit naar Sint-Truiden. Onze voorzitter zal onder begeleiding van Hans T. een "doodelke" zetten voor deze rit, ergens in de bloesemperiode. Langs een steile en technisch erg moeilijke afdaling, via Bertem en Sint-Verona, over Egenhoven en de Tivoli bereikten we weer Leuven. Na nog wat communicatiestoornissen, waarbij Rudi zijn telefoon verwarde met zijn megafoon, wisten we dat we in Vlierbeek moesten zijn voor de voetbalmatch. De Claes probeerde ons nog weg te spuiten met een hogedrukreiniger, maar de Gonzo's stonden toch weer paraat achter het doel van de rakkers.

Wout maakte de openingstreffer voor Blauwput en Maarten hield alle ballen uit zijn doel!!

Sportieve papa's maken sportieve zonen. Terwijl de jongens verder speelden brachten wij nog wat animatie op het terras van de Rozenkrans.

Onder het mom van zestien jaar getrouwd te zijn probeerde Hans DM ons nog dronken te krijgen, gelukkig was zijn budget te klein. De rakkerpapa's mochten nog naar de match gaan kijken, ondanks onze afwezigheid liep het voor Blauwput weer schitterend af. Die sukkels van Vlierbeek verliezen echt wel elk jaar!!
De andere Gonzo's trokken moe, bezweet maar vooral tevreden huiswaarts.

Hans T.

Uitslag Eerste Grote Gonzoquiz - zondag 22 maart 2009

Het was blijkbaar een bijzonder moeilijke quiz, want we ontvingen amper drie antwoordformulieren. Toeval of niet, de deelnemers waren dezelfde als het antwoord op vraag II. Hadden de afwezigen dan alweer ongelijk?

De uitslag van de Eerste Grote Gonzoquiz is een bijzonder spannende strijd geworden, vergelijkbaar met de eindsprint in Milaan-San Remo van gisteren. Door zichzelf prijs te geven in het antwoord op de laatste vraag, heeft Rudi zichzelf stoemelings gediskwalificeerd, waardoor de strijd enkel nog ging tussen Hill "Hausler" en Herman "Cavendish". Het laat zich raden dat Herman met een ultieme jump de voorzitter van de overwinning heeft gehouden.

Vraag IV ligt waarschijnlijk aan de basis van het feit dat Hill niet alle gespreksonderwerpen van vraag V juist kon inschatten: hij verwarde The Reader met D-Day. Daarenboven sloeg hij bij vraag X de bal mis (hij had nochtans 50 % kans om juist te raden).

Herman daarentegen legde een bijna foutloos parcours af, dat enkel werd ontsierd door de varkenskop van vraag IX. Om te bekomen van de emoties van de Gonzotocht naar Meensel-Kiezegem zal Herman op het ogenblik van de prijsuitreiking van de Fijne Vleeswaren Quiz waarschijnlijk al lang zijn toevlucht in de drank hebben gezocht.

De rijkelijke beloning die Herman heeft verdiend, is geïnspireerd door de heuglijke reünie van de voltallige Gonzo-bende deze namiddag. Vanaf volgende zaterdag ligt er een verse tros bananen te wachten op Herman ten huize van de blogmaster. Enige voorwaarde is dat hij die in Gonzo-outfit en met de fiets komt afhalen. Het is uiteraard toegestaan om zich hiervoor te laten begeleiden door zijn mede-Gonzo's.

Blogmaster J.

PS: Gelieve niet té lang te wachten met het afhalen van de prijs. We staan niet in voor de gevolgen ...

“Fijne-Gonzo-waren” - zaterdag 14 maart 2009

Zaterdag 14 maart, echt een historische dag en dit in àlle opzichten. Die dag hadden de Gonzo’s meer dan één afspraak. Een eerste samenkomst ging door om 14u00 stipt (I)
a) ten huizen Hill
b) ten huizen Herman
c) ten huizen Koeke.

Jammer genoeg konden niet alle Gonzo-makkers aanwezig zijn voor wat een alweer zeer memorabele rit ging worden. Reden was vrij eenvoudig. WWW om de tweede samenkomst voor te bereiden. Waren op z’n minst van de partij (II)
a) HHR
b) HKR
c) HHHR

Eindbestemming, wel hier kunnen we heel duidelijk zijn. Meensel-Kiezegem was “the place to be”. We hadden het er de vorige rit al eens over gehad. Ik weet wel niet meer hoe we op dit onderwerp gekomen waren, wel dat het een heel speciale plaats is. Niet alleen voor wielrenners zoals (III)
a) Eddy Merckx
b) Axel Merckx
c) Frederic Merckx
maar ook voor onzen Herman.

Voor we goed en wel vertrokken waren was er al materiaalpech te melden. Remmen die niet goed functioneerden en een achterwiel dat voor wat problemen zorgde. Maar geen nood, binnen de kortste keren waren de euvels verholpen en weg waren wij. Van Kessel-Lo richting Pellenberg. En wie Pellenberg zegt weet dan dat er wat klimwerk aan te pas komt. Nu klimwerk is misschien wat overdreven. Laat het ons houden op wat stevige heuvels. Eentje onder ons was er op gebrand om vandaag als eerste over die heuvelkoppen te vliegen. Was dit (IV)
a) Hill
b) Hans
c) Rudi

Na elke bedwongen reus was er wat tijd om een praatje te slaan. Hier een overzicht van onze verhalen:
1) De voorlezer. Een Prachtig sensueel boek. Het relaas van een verhouding tussen een 15-jarige jongen en een 36-jarige vrouw die dan plots verdwijnt. Jaren later ziet hij haar terug, deze keer als een van de aangeklaagden op een Nurnberg proces, ze hield toezicht in een van de concentratie kampen... Ze blijft hem achtervolgen en hij ontdekt haar geheim.
2) The reader. In het naoorlogse Berlijn van 1958, is de jonge Michael Berg onderweg van school naar huis. Als hij onderweg ziek wordt stapt hij uit de tram en zoekt een plaats om bij te komen en te schuilen voor het slechte weer. Dan ontmoet hij de oudere Hannah die zich over hem ontfermt en zorgt dat hij veilig thuis komt. Drie maanden later na een lang ziekbed, besluit Michael haar te gaan bedanken voor de hulp die zij geboden heeft. Dan ontstaat er een heftige liefdesrelatie tussen de jongen en de vrouw.
3) De SM rechter. In 1997 wordt de Mechelse rechter Koen Aurousseau veroordeeld wegens slagen en verwondingen én het aanzetten tot prostitutie omdat hij in zijn vrije tijd aan SM doet. Het 'slachtoffer' was zijn eigen vrouw Magda De Herdt, die hier uitdrukkelijk om gevraagd had. De rechter verloor zijn baan, zijn aanzien, zijn pensioenrechten en ging de geschiedenis in als de SM Rechter.
4) D-Day. Een film uit de oude doos over de landing in Normandië op 6 juni 1944. Deze landing was het begin van de bevrijding van West-Europa. In Oost-Europa waren de Duitsers al aan het verliezen van de Sovjet-Unie. Op deze dag werd een beslissende slag geleverd voor het verdere verloop van de Tweede Wereldoorlog. Jammer genoeg gingen ze niet snel genoeg voor zij die in Meensel-Kiezegem woonden.
5) Saving private Ryan. Ook een film die begint met de landing in Normandië op D-Day 6 juni 1944. Kapitein Miller moet het hoofd bieden aan de Duitse vestingen op het strand. Na een bloederig gevecht is er een zekere Ryan omgekomen. Terwijl men op het ministerie van Oorlog de brieven aan het is, komt men erachter dat er nog twee Ryans zijn omgekomen. Aangezien het broers van elkaar zijn, treedt de speciale regeling in werking dat de overlevende broer James naar huis mag. Het probleem is dat James Ryan bij de paratroopers van de 101st Airborne Division ergens in Frankrijk is gedropt. Kapitein Miller krijgt de opdracht om soldaat Ryan op te sporen. Onderweg krijgen ze steeds meer de waanzin en gruwels van oorlog te zien en beginnen ze te twijfelen waarom het leger een groep mensen op pad stuurt om één soldaat te redden.

Voor alle duidelijkheid: slechts drie van deze verhalen kwamen weldegelijk ter sprake.
Over welke verhalen gaat het. Gelieve er ook de juiste foto bij te vermelden. (V)
a) … (nr. verhaal + letter foto)
b) … (nr. verhaal + letter foto)
c) … (nr. verhaal + letter foto)

A: B: C:
D:E:

Nu genoeg verhalen. Terug naar de rit en onze eindbestemming. We hebben de gewoonte om deze te bereiken via land- en veldweg maar vandaag konden we het niet maken om niet langs het Gouden Kruispunt te gaan. Ook dit is een speciale plaats voor één van onze Gonzo’s maar dit houden we best voor een van onze volgende verslagen. Eens het Gouden Kruispunt voorbij even naar rechts richting Meensel. Zoals de naam laat vermoeden een plaats die ligt op een boogscheut van onze eind bestemming.

Het werd nu wel even stilletjes als we het dorp binnenreden. Hier was het dus. De plaats die één van ons nauw aan het hart ligt. De locatie waar zich een waar drama heeft voltrokken. De wanhoop van Meensel-Kiezegem waar mensen werden opgepakt om vervolgens te worden getransporteerd als vleeswaren naar (VI)
a) Neuengamme
b) Hannover
c) Büchenwalt

En zo zie je maar. Het kan in ’t leven alle kanten uit. Onzen Herman staat hier nog met een bloemetje in de hand om te herinneren.

Danig onder de indruk van het gegeven, wel beseffende dat hij hier alleen kan staan omdat zijn grootvader de dans ontsprongen is. Dat deze wonderbaarlijk niet het slachtoffer geworden is van deze waanzin omdat hij (VII)
a) niet in het ‘zwarte’ boekje voorkwam van de familie Natens omwille van een familie vete
b) de dag van de razzia naar de veemarkt was in het Brusselse met de oom van Eddy Merckx
c) samen met een paar andere dorpsgenoten op de trein zat die wat later door de verzetslui tot stilstand gebracht is om zodoende te kunnen ontsnappen.

Dan nog even een bezoek brengen aan het graf van z’n op natuurlijker wijze overleden grootouders om vervolgens onze terugtocht in te zetten.

Na enkele pedaalslagen en geholpen door de regen kwamen we beetje bij beetje op onze positieven. Naar den hemel kijkende zodat deze een eventuele traan kon verbergen werd het nu wel echt tijd. Tijd om terug te keren, tijd om de voorbereidingen te starten voor onze tweede afspraak, tijd om ons regenjasje aan te trekken. Het voorstel van Herman om snel even langs te gaan bij zijn oom diende we jammer genoeg af te wijzen. Natuurlijk hadden we graag diens aanvoelen geweten over dit gebeuren maar we zullen het voorlopig moeten stellen met het verhaal neergeschreven door de broers (VIII)
a) Craeninckx
b) Lemmens
c) Merckx

Zo, nu goed en wel in het zadel was het trappen geblazen. Neen, geen tijd meer voor verhalen. In elkaars wiel en dan maar gas geven. We moesten weer die zelfde heuvels over maar nu in de striemende regen. Echt genieten van het landschap was er niet bij. Wel genieten van de mooie aflossingsbeurten. Elke Gonzo, ongeacht een opkomende kramp of een pijnlijke enkel verkregen door een mistrap, nam z’n verantwoordelijkheid. Je kent het motto, hé. Samen uit samen thuis. Het suikerspiegelgehalte zat laag en iets of wat na het vooropgestelde tijdschema van 16u00 kwamen we terug aan. Zo’n goede 40 km op de teller.

Nu ons klaarstomen voor de tweede samenkomst. Hier waren alle Gonzo’s op het appel. Prima jongens. Wat een team. Maar een tweede drama zou zich weldra voltrekken. Hoe veel emmers je nodig had voor het bloed van een varken was duidelijk voor “100gr salami voor den Herman”, die een pracht prestatie neergezet hebben, maar de emmer der vernedering was helemaal vol voor Gonzo Rudi, de patriarch van de Veggies na het aanhoren van de einduitslag. Geen regen om z’n tranen te camoufleren, in het aanschijn van allen als eerste naar boven op het podium, ten spot van het volk, klaar om afgevoerd te worden, maar groots in het aanvaarden van (IX)
a) Varkenskop met 4 poten
b) Varkenskop met wat restafval
c) Varkenskop

Omdat de Gonzo’s een team zijn, zagen dat het huilen hem nader stond dan het lachen, wisten ze dat het maken van het ritverslag voor Rudi deze keer wel eens een zware dobber zou kunnen zijn. Bij deze is het verslag dan ook gemaakt door (X)
a) Rudi V.
b) Herman N.
c) Hans D.

Al onze lezers worden opgeroepen om mee te doen aan deze tien-punten kwis. De Gonzo’s hebben zelfs geen keuze. Dit is een verplicht nummer. De winnaar zal het zich zeker niet beklagen. Een prachtprijs is in aantocht.

Ghostwriter

Wout-zette-de-Gonzo's-op-weg-tocht, zondag 7 maart 2009

Rudi, Herman en ondergetekende waren op het appel en spraken af ten huize Demin. Koeke moest als vanouds www en zoekt stilaan maar zeker naar een plaats in de vitrine. Tiel heeft blijkbaar nog andere vrienden die hij volgens eigen zeggen zou ontmoet hebben op vakantie in Hongarije. Laat we dit maar geloven voor wat het waard is maar na verificatie bleek dit waar te zijn.

Den Demin opende de deur en zette meteen zwaar in onder het toeziend oog van zijn halve trouwboek die ons vanuit het vensterraam een mooie tocht toewierp.

We hadden een gastGonzo mee luisterend naar de naam ... WOUT!
Zij aan zij reden vader en junior: wat een mooi zicht! Een uniek momentum!

Helaas beschikt Wout niet over gelijke wapens, maar vader heeft beloofd bij zijn eerstvolgende promotie (1 april as. en dat is verre van een grap) hier iets aan te doen.

Wout zag zelf in dat dit niet zo niet verder kon en werd dan maar afgezet bij één of ander adres waar een baardachtige man glimlachend (waarom toch ?) kwam opendoen. Terug ophalen 17.30 uur was de afspraak.

De tocht ging naar Sint-Joris-Weert via Nethen dwars door het bos. Enkele kuitenbijters werden ons deel waaronder the Black Widow. Behalve Herman (wegens te lange ketting en te korte adem) diende niemand af te stappen. Zo blijft dat record op mijn naam staan. Boven aangekomen supporterden we voor twee zwoegers die de berg van een andere kant aan het beklimmen waren.

We wisselden op de top wat Gonzo-ervaringen uit met die kerels toen HD na 5 min. raar maar waar opmerkte dat één van die kerels één van zijn werknemers is of (was - waarover HD namelijk ook beslist). Onmiddellijk kantelde het gesprek naar de gesloten Colruyt in Heverlee, klantenverlies enz.

Ook Herman werd herkend door zijn vele aankopen aldaar. Rudi en ik stonden erbij en keken ernaar. De relatie baas-werknemer straalde niet echt af op het materiaal, toen bleek dat Den Demins werknemer reed met een fiets van maar liefst 1.700 eurokes waar hijzelf slechts een schamele 300 € neergeteld heeft!
Enige plaatsvervangende schaamte maakte zich van ons meester.

Vervolgens daalden we Death Valley af en zo terug richting Vaalbeek. Er werd eindelijk wat tijd genomen om enkele groepsfoto’s te nemen:

Eerst zonder Herman, maar mét banaan.

Dan met Herman, maar zonder banaan.

Ten slotte met Herman mét banaan.

Na deze fotosessie keerden we Leen-en-Herman-waarts voor een cola-en-chips-drink.

Moppen werden verteld over domme blondjes en lelijke papegaaien. Leen nam de tijd voor nog enkele kiekjes. We (Herman en Rudi iets minder) riepen op haar aanzet nog ‘cheese’ en ‘spaghetti’ zoals duidelijk kan afgeleid worden:

Den Demin werd telefonisch verzocht zijn biezen te pakken en zoonlief bij den baard terug op te halen. De speeltijd was afgelopen.

Jongens, het bos lag er goed bij en dat belooft voor de nakende lente!

A LA PROCHAINE!

Gonzo Hill

Op weg naar Overijse (42 km) - zondag 1 maart 2009

Fietsen is gezond, maar vieren is dat ook. Aangezien Hill en Fabienne dit weekend 17 jaar zijn getrouwd, besloten we er een caférit van te maken.

Uitgewuifd door een echte fan ...

... reden we dus recht naar de Oude Markt. Omdat het nog te vroeg was fietsten we verder, langs het Begijnhof naar de Dijle. De tunnel onder de ring was voor enkelen als iets te stijl! Hill, als een waardig voorzitter en ervaren spoorzoeker, leidde ons langs het goede pad. Dachten we, het spoor bleek snel een dood spoor en het pad eindigde op de Dijle in een verboden waterwinning.

Van pure frustratie brak HansT een stuk van Rudy's fiets! Gelukkig kon Rudy de stukken recupereren en zal vanaf nu nog veiliger rijden in het donker.

Langs het mooie IJsepad crosten we verder naar Overijse.
Het was een mooie zondagnamiddag, dus moesten we weer hard brullen om alle gezinnetjes met kinderen, bejaarden en andere fietsers van de weg te blazen. Ik kan geen foto's van de verschrikte gezichten tonen, want vluchten was de enige manier om te ontsnappen aan de volkswoede die zich verspreidde langsheen ons pad.

Gelukkig bereikten we eindelijk, in Huldenberg, nog één van de enige cafés waar we welkom zijn.

We wilden hier graag uitbundig Hills zeventiende huwelijksverjaardag vieren, maar we werden snel buitengedreven door de wolken sigarettenrook!

De man op de foto kijkt, ondanks zijn lekkere sigaret erg sip. We weten hoe dat komt! Je ziet op de foto dat Hans de man zijn vriendin afluistert! Hij hoorde haar zeggen "Als ge 's nachts van mij blijft, kan er niks mislopen!!" Laat het een goede raad zijn voor Hills volgende 17 jaar. Het is eens iets anders dan BAEB.
Aan de toog vond Hill een oude kameraad terug.

We zouden iets kunnen zeggen over die man, maar gezien zijn gezondheidstoestand zullen we dat maar laten.
Ik kende, ondanks de naam van het café, niemand! Dus sloot ik vriendschap met de bevallige cafébazin.

Ze heette Francien en is de weduwe van wijlen Herman. Misschien wordt dat ooit iets moois tussen ons. Leen, die meeleest, denkt van niet, ze vindt trouwens dat Gonzo's niet op café horen te gaan. Ik stuur ze dus gauw weg want het vervolg van het verslag komt er aan...

Voor we vertrokken pakte Hans, die zich wat moe voelde, nog gauw een pil. Die groeien in dat soort volkse cafés gewoon aan het plafond!

Toen we weer vertrokken, viel er een malse regenbui. Niks heerlijker dan zo'n regen op bezwete lijven, die zich weer op gang trekken. Even langs de grote baan, via Loonbeek, in Neerijse de stijle helling op, om via de prachtige hoogvlakte tussen Korbeek-Dijle en Leefdaal af te dalen naar Leuven. We vierden vrolijk verder, langs Den Tempo en De Kring om uiteindelijk in De Curve te belanden.

Daar voelden we ons thuis, met naast ons een tafel lawaaierige kinderen. De jeugd van tegenwoordig ... zelfs de strenge Hill kreeg ze niet kalm. Wij werden wel kalm, want we dronken een:

Mischien een boeiende tip voor het grote publiek, er is momenteel een actie in de Curve, twee Palmen betalen, drie drinken. Allen daarheen!!

Herman